kartınız varsa, meydanda bir sürü atm var. onların illaki bi kısmından tr'deki banka hesabınızdaki parayı çekebilirsiniz.

@washeÇekemiyoruz grivna istiyor

zaten tr hesabındaki para tl olsa dahi sen onu grivna olacak çekeceksin ve hesabından onun tl değeri + kesintiler düşecek. geçen sene bu zamanlar ben defalarca çekmiştim.

atm parayı hrivnaya çevirerek verir zaten, bir tutar girip para çekmeyi denerseniz verir. kiev'de gece vakti sokaktasınız ve nerede yemek yiyeceğinizi buraya mı soruyorsunuz? şu an ismini yazmaya üşendiğim garip isimli ana caddeye uzak değilseniz oraya gidin, orada muhakkak açık restoran vardır. "hrişatik" diye sorun, gösterirler. maidan'ın orası. "kak nam papast na hrişatik?" diye de sorabilirsiniz, artık cevabı el kol hareketlerinden bir şekilde anlayacaksınız :(

@oblovonski deyiz şuan

atm'den bu günü çıkaracak kadar yerel para çekin işte.

yarın da türkiye iş saatleri içinde çekin uzun vaadeli ihtiyacınız için, zira iş saatleri dışında kuru yüksek bi mevladan sabitliyolar.

tam seninki gibi sayilmaz ama 5 sene istanbul'da yasadiktan sonra (18-23 yas arasi) kimseyi tanimadigim, cocuklugumda sadece bir kez bulundugum ankara'ya yerlestim. evi bile baskasi tutmustu benim icin, ankara'ya gelip adresle evi buldum yani o kadar "ilk" gelisimdi.

sekiz ay oldu. su anki gorusum hayatimin en iyi kararlarindan birini verdigim seklinde. bana muthis iyi geldi, burada tekrar insan oldugumu ve mutlu, umutlu yasayabilecegimi gordum. beni mental anlamda ne kadar olumlu etkiledigini anlatsam inanmazsin, "sktir lan oyle sey mi olur" dersin.

not olarak duseyim ben ankara'ya geldigimde cok agir koyan bir ayriligin acisini yasiyordum hala, ilk bir ay falan onu ozledigim icin deli gibi agliyordum. ona ragmen bunlari soyluyorum.

@der meister; evet ya, senin mutlu olduğunu duyurularından görebiliyorum gerçekten:) umarım ben de o kararı verdiğimde böyle hissederim.

Özlesen ne olacak atlar gidersin 1-2 gün takılır dönersin. Fakat şehir meselenin kendisi değildir genellikle.

abi en çok güldüğüm falan şu an aklıma gelmiyor ama "spurdo spärde" denen karaktere bayılıyorum, her gördüğümde deliriyorum. şu özellikle: i0.kym-cdn.com

şunu arkadaşım az önce attı mesela: ***


:DDD

edit: oops joyreactor linki çalışmadı şöyle iki parça atayım,

prntscr.com
prntscr.com

benim açık ara şuydu:

karikaturistan.wordpress.com

ayının yüz ifadesi:):)

okul bu dönem biter mi?
i.hizliresim.com

açık ara bu
kotusozluk.com

www.youtube.com

En son buna epey gülmüştüm; twitter.com

encrypted-tbn2.gstatic.com

streamable.com

@dedim dedim de kime dedim
Ben de tam bunun linkini vermeye geçmiştim. Sabahtan beri 100 kere izledim paylaştım sgafa

Tartışmasız şu seri.
galeri14.uludagsozluk.com
pbs-0.twimg.com
encrypted-tbn0.gstatic.com
pbs-0.twimg.com

masumhamleler.com

instela-static.info

www.komikkarikatur.net

Karikatürü bulursam eklerim ama kız benim donum ya o lafı gecen bir karikatür vardı. Acayip gülmüştüm.

goo.gl

Buna çok gülmüştüm ben.

hahahaha @der meister

en çoğu hatırlayamam ama:

78.media.tumblr.com

image.ibb.co

Ölümüne olmayabilir ama özellikle ilki favorim:)


www.google.com

www.google.com

www.google.com

Dünden beri açıp açıp güldüğüm,

twitter.com

açıp açıp güldüklerim;

timur mahallede müzik
www.youtube.com

benim babam toyota gibi adam
www.youtube.com

hamam tası gümüşten
www.youtube.com

crocodile dance
www.youtube.com

karikaturistan.wordpress.com


şunu her gördüğümde ilk günkü heyecanla gülüyorum :)

arada gülerim

www.youtube.com

selcuk erdem, erdil yasaroglu ve yigit ozgur'un karikaturleri tam benim tarzim. hemen hemen tum cizimlerine guluyor, ve ardindan dusunuyorum.

(sırayla değil)

1. www.youtube.com
yıllar önce izlemiş olmama rağmen geçen gün karşıma çıktığında yine çok güldüm.

2. www.youtube.com
ve archer'ın birçok repliği daha.

3. www.komikkarikatur.net

4. Amaranta ursula +1
sloganım olmuştu bir süre resmen :)

1)evet
2)hayır

valla değil 400, 20-30 dolar falan bile bulamam.

1) Evet
2) Evet

1) verebilirim ama vermem
2) verebilirim, getiririm de sorun degil ama vermem

oyun oynuyom pcde. hiç arkadaşım da yok. geçen aylarda 2 eski arkadaş ısrarla aradı cevap vermeyince kesti. çok yorucu geliyor sosyal ilişkiler. işe git-gel.

motivasyonum umut.

hemen cevap veriyorum, kendilerine uğraş ediniyorlar, mesela ben 35 yaşımda spora başladım, ne kadar keyifli bir şey olduğunu geç de olsa öğrendim, spor sosyal ortamı da beraberinde getiriyor, bir sürü arkadaş ediniyorsun, onun dışında sorumluluk olmadığı için kendine ayırabileceğin oldukça fazla vaktin oluyor, bir sürü kitap okuyorsun, film izliyorsun, dizi izliyorsun, canın sıkılınca yürüyüşe çıkıyorsun, arada arkadaşlarınla dışarı çıkıp eğleniyorsun. yalnız vakit geçirmekten de oldukça keyif alan benim gibi insanlar için efsane eğlenceli bir durum oluyor. azalan arkadaşların yerini yeni arkadaşlar alıyor. yaşamanın kendisi bir motivasyon olunca ben herhangi bir amaç aramıyorum. huzurlu ve mutluysam yeterli.

evlenip boşandıysan cocuk da varsa benim gibi hayat koşturmacasi bitmiyor hic. yeni bir şehir, yeni ise alışma, çocukla hayata alışma, tek başına bu kadar sorumluluğu yüklenme... gun 48 saat olsa razıyım!

yillarin evlilik savunucusuyum ben bile bu kadar anlamsiz bir bakis acisi gormedim kusura bakma. niye sorumluluk olmasin? sorumluluk anlayisin yalnizca es ve cocuk mu? ayrica 30 yas demek insanin hem hala fiziksel ve zihinsel olarak genc oldugu hem de para kazanabildigi bir donemde olmasi yani muhtemelen ozgurlugunun zirvesi demek. arkadasin azalmak ya da hayatin monotonlasmak zorunda degil, kaldi ki 2-3 kisilik ama saglam bir arkadas grubu insana yetiyor da artiyor.

en buyuk hayallerinden biri "duzgun bir evlilik yapabilmek" olan birisi olarak 30 yasinda dert edecegim son sey canimin sikilmasi olurdu galiba. "neden mutlu yasayabilirim" kismini nasil aciklamam gerektigini dahi bilmiyorum cunku 30 yasinda bir insanin neden caninin sikilmasi gerektigini idrak edemiyorum. gezerim, mac izlerim, nette takilirim, nargile icip "kardesim seri koz getir" derim vs. su an ne yapiyorsam aynisina devam edebilirim yani neden sikilayim yav.

sorumluluk yok, sorun yok ???
yılların bekarıyım şu kafaya ulaşamadım, tebrik ederim.
Tek dert tasa eş/çocuk çünkü, insanın hayatında başka hiç bir olayı yok!

bir köşeye kıvrılıp ölmeyi bekliyorlar yazık:(
çoğu insan 30'undan sonra maddi olarak kendi ayakları üzerinde durup ailesinden kopabiliyor. o saatten sonra da bırakın istediğini yapsın. ecnebilerin deyişiyle anasının bodrumunda yaşamıyorsa o kişinin sorunu da oluyor sorumluluğu da. insanın hayatı paylaşabileceiği birini bulması güzel bir şey de okul-askerlik-iş-evlilik-çocukları evendir-ölüm bu sıralamayı düşününce sizi sıkıntı basmıyor mu hiç? sonraki adıma arkanızdan kovalayan varmışcasına gitmek yormuyor mu?

evlenmiş arkadaşların haline bakıp iyi ki evlenmemişim diyorum.
istediğim kitabı okuyor, istediğim filmi izliyor, istediğim konsere gidiyor, istediğim tatili yapıyorum.

arkadaşlar azalıyor evet doğru, ama ben mevcut arkadaşlarımı sabit tutup ölene kadar onlarla arkadaş olmak zorunda mıyım? yeni yeni insanlar tanıyorum. daha genç, daha güzel. sosyal medyayı daha sık kullanan, gündeme daha çok hakim olan, daha eğlenceli arkadaşlarım var. üniversiteden tanıştığım arkadaşlarla zaten zaman içinde ikimiz de değiştiğimiz için iyi bir iletişim olmuyor. çok demode ve antika kalıyorlar.

yirmili yaşlardaki gibi herkesin peşinden koşup memnun etmeye de çalışmıyorum. günün keyfini çıkarıyorum.

Yeni 30 oldum. Olaganustu bir sey yok su an, takiliyorum oyle. Kendime yatirim yapmakla mesgulum. Arada kendimi simartiyorum da.

öldük biz! :)

şu gündemde madem bu kadar merak edilmiş hemen yanıtlıyoruz: diğerlerinin tv karşısında, avm'lerde vb sıkılarak tükettiği tüm hayat kesitlerinde biz gezip tozuyoruz, yeni yerler keşfediyoruz, arkadaşlarımızla eğleniyoruz, kültürel etkinlikleri takip ediyoruz, spor yapıyoruz, yeni insanlar, ülkeler tanıyoruz, yeni ilgi alanları deniyoruz, okuyoruz aydınlanıyoruz... artı yukarıda yazılanlar. oldu mu?

Seks yapıyoruz pampa bi ona bi ona.

Erkek için hayat yeni başlıyor o yaşta. Askerlik bitmiş, master hatta doktora bitmiş..belki ev araba alınmış. Erkek 35 ten önce evleniyorsa ciddi sıkıntı bence. 35 bile genç yaş.. 38 de evlen hemen çocuk yap tamamdır.

40 yaş üstü bekarlık cidden kötü olur ama.

32 yasindayim bekarim. son 2 yilda ne yaptim:

-ingiltere'de doktorami bitirdim, su siralar is ariyorum. bir proje icin dublin'e gidecegim.
-4-5 defa amerikaya gittim. onlarca sehrinde bulundum.
-belcika, hollanda, almanya, cekya, avusturya, italya..bir suru yere gittim is ya da tatil icabi.
-serbest parasut yaptim. planor kursuna gittim. bisiklet surmeyi seviyorum.
-kitap okuyorum bol bol.

tum bunlari bir amacim oldugu icin degil, hosuma gittigi icin yapiyorum. universiteden beraber mezun oldugum adamlarin evlenenlerinin, bir ailesi var elbet. biliyorum ki benim yerimde olmak icin vermeyecekleri sey yoktur.

akşamları toplaşıp haka dansı yapıyoruz.

Spor, seyahat, ve full seks. Ayrıca işte inanılmaz ilerliyoruz. Enerjini yatiracağın mecra olarak iş var. Superiz bence.

iş, evde oyun oynuyorum. iş arkadaşlarım ya da eski arkadaşlarımla buluşup gezmece. sap da değilim çoşkür, en çok kız arkadaşımla gezip tozuyorum zaten.

sevgilim olmasa dahi evde kendi kendime huzurumu buluyorum, düzenimi seviyorum.

mutsuz ve huzursuz bi evliliğim olacağına kendi halimde huzurlu yaşamak mal olmadığım için tercihim.

Amaç kalmamış mı oluyor? Sen evlen o zaman bence :)

Alaska geleneklerine gore artik ise yaramayan yaslilar bir buz parcasina konarak denize gonderilirmis. Yasli orada acliktan ya da donarak olurken, gencler de "Obur dunyaya zarif bir torenle gecisini sagladik. Oyle hasta hasta, pis pis gitse obur dunyada ona guzel yer vermezler" diye sevinirlermis. Ailem de su anda beni koymalik uygun buz parcasi ariyorlar. :)

Saka bir yana, normal normal yasiyorum iste. Hayattan zevk almak icin bir amaca ihtiyacim yok. Zevk aldigim seyler var; herkes gibi onlari yasiyorum. Dolu dolu yasadigim da oluyor, gunlerin harala gurele gectigi de ve firil firil kayip gittigi de. Ozellikle cocuksuz olmanin getirdigi bazi ozgurlukleri sonuna kadar kullaniyorum, bazi ozgurlukleri de olmasa aramam. Bir arkadasimin da dedigi gibi "Yukari Kaledonya Arsiduku degilim, benden sonra fetret devri olmayacak; cocugu ne yapayim"

Arkadaslarim azalmadi. Evlilerle de gorusuyoruz. Hatta 10 yasindan buyuk cocugu olanlar artik bakim devrini atlattigi icin daha sik gorusebiliyoruz.

Kimsenin hayatini kiskanmiyorum, hayatimdan memnunum. Gelecek neyi gosterirse, ondan da memnunum. Evli ya da bekar, herhangi bir kisinin benim hayatimi kiskanmasini istemem.


Facebook'ta bir ortaokul arkadasimi goruyorum. O 21 yasinda evlendi, su anda 3 cocugu var. Fotograflari mutlu gorunuyor ama icinde ne yasadigini bilemeyiz. Ben evlenmedim, benim de fotograflarim mutlu gorunuyor ama icimde ne yasadigimi Facebook'tan bakan kisi bilemez. Baslarina uc uc olaylar gelse de, tanidigim kimse surekli bunalimda ya da surekli bungee jumping yapmaya hazir heyecanda degil. Ugrasilar farkli da olsa, herkesin kendine gore derdi var, kendine gore mutlulugu var.

su siralar cilginca kitap okuyorum, cok mutluyum. onun oncesinde yine cilginca dizi izliyordum ve cok memnundum. yeni cikan filmleri takip ediyorum sinemalarda, kendimi gelistirebilecegim hobiler arayip buluyorum. cok arkadasim olmadigi gibi is disinda pek bir sosyal cevrem de yok, erkek arkadasim var o buyuk kismini dolduruyor sosyal iletisim ihtiyacimin. okumak istedigim kitaplari bitirdikten sonra oynamak istedigim oyunlara sira gelecek. o sure boyunca biraktigim dizilerin yeni bolumleri birikmis olacak. sonrasinda dizilere donerim ve bu dongu boyle gider. seyahati cok sevsem de kur dalgalanmalari nedeniyle yurt disi tatil planlarina bir ara verdim. yurt ici ufak capli tatiller planliyorum. tum bunlarin yaninda cocuk dusunuyor ve hatta istiyorum ama bu rahat hayattan oraya nasil gecicem onu dusunuyorum ben de kara kara. hayatimin tek amaci hedonist bir yasam. baska bir amac dusunemiyorum.

Almancada bi em vi diye okunuyor
.yanlisim varsa duzeltiniz.

Ben, beemve diyorum

youtu.be

Türkçede bemeve, Almancada biemvi diyorum.

youtu.be

Be me ve

beğemve diyorum

Bayerische Motoren Werke Aktiengesellschaft
demeyi çok isterdim.

Be em ve

Almancada da boyle okunuyo zaten. Vi filan yok :D

Beemve

benve bemeve.

bimmer - kuzey amerika ekolu :P

Arkadaşlarınki hangi yörenin ekolü bilemem ama IPA: [ ˈbeːʲɛɱveː] demiş. Be em ve işte.

Be Me Ve.

Eskiden be me ve diye okurdum sonra nasıl olduysa bi em vi diye kaldı dilimde.

evet. ihtiyaçlarımı kendim göremediğim anda fişimi çeksinler.

bazi ulkelerde yasal, benim yasliligima iyice yayginlasacagini dusunuyorum. yas ile alakali degil ama saglik sebepli hayat kalitem cok duserse (tedavisi artik olmayacak bir sekilde) imkan varsa tabii ki yaparim.

Evet düşünüyorum. Kendi kendime yaşamı idame edemiyorsam, yaşamak keyiften çok acı vermeye başladıysa bu acıyı dindirmek mantıklı görünüyor. Yasal olup olmaması da umrumda değil. Bir sürü acısız, zahmetsiz intihar yöntemi var.

bildiğim kadarıyla isviçre'de dignitas diye bir oluşum yapıyor bunu. tabii ki akıl sağlığının yerinde olduğunu ve geri dönüşü olmayan bir hastalıktan veya ultra yaşlılıktan mustarip olduğunu falan belgelemen lazım, öleyim diyeni öldürmüyorlar hemen.

soruya cevap olarak evet düşünürdüm ama muhtemelen o noktaya gelmeden ölürdüm zaten çünkü artık gerçekten hiç ama hiçbir şeyden keyif alamayacağım, sadece başkalarına yük olup yaşamaktan nefret edeceğim bir noktada isterdim bunu. oraya kadar gelebilirsem isterim tabii, tak jileti dudağına öp beni şah damarımdan derim.

Kesinlikle.
Yaşla sınırlandırmak istemiyorum da fiziksel olarak güçten düştüğüm bir duruma geldiğimde intihar gibi bir niyetim var zaten.

Yaşlılığımda huzurevine, bakıcılara muhtaç kalmaktansa evet ben de ötenazi tercih ederdim.

@mutekebbir +1

sanirim. bunu maalesef aci cekerek olen bir sevdigimin yatagi basinda gecirdigim anlari gozeterek yaziyorum. kisisel bir tercih oldugunu dusunuyor ve sayet akli melekelerim yerinde ise yapacagimi dusunuyorum. Olaya istatiksel acidan bakarsak kanada nin quebec eyaletinde 'medical aid in dying' seklinde gecen bu yasa ile belli sartlarda olan kisilere devlet boyle bir yardim veriyor , yardim diyoruz cunku isin icinde caresizlik var. herhangi depresyona girmis veya varossal cikmazlar icinde olan birinin merkeze gidip, benim olesim geldi bir el atarmisiniz demesi soz konusu degil, asagida alinti yaptigim sartlari karsilamasi gerekiyor,

" patients must be legal adults, capable of giving consent. They must suffer from a serious and incurable illness, and already be near the end of their natural lives."

yani hastalarin eriskin ve buna onay verecek durumda olmasi isteniyor. ayrica tedavi edielmeyecek ciddi bir hastalikla mucadele ediyor ve dogal yasamlarinin sonuna gelmis olmalari isteniyor.

yasa ciktiktan sonra Haziran-Aralik 2016 aylari arasinda 253 hasta basvuruyor bu yardima ve 166 sinin talebi gerceklestiriliyor.

en buyuk ikilemim cocugumu gormek , dokunmak ve duymak olurdu. onun hayatini iskenceye cevirdigimi anladigim an bu talebi gerceklestirecegimi dusunuyorum, emin degilim tabi.

Can tatlı.

der meister +1 evet isviçrede dignitasta öyle bir hak var tabi özel koşullar şartıyla. Bir de Hollanda'da da yasalmış eskiden ama hatırladığım kadarıyla milletin tepkisiyle 90lı yıllarda kapatılmış. Ötenazi deyince aklıma, me before you kitabı geldi.

Ben zaten isviçre üzerinden düşündüm ve hala düşünürüm. Ama can sıkıcı olan iğneyi kendine yapman gerekiyor. Umarım teknoloji benim yaşlılık zamanıma kadar gelişir. O iğneyi batırana kadar intihar da edilir yani.

Evet

Hayir.

evet araştırdım bile her hak gibi bu da bizde yasal değil illa gidip hollanda'da falan ölecez.

Hayır.

www.imdb.com

Bu filmi izleyin, başroldeki oyuncu filmin çekildiği sene 91 yaşında vefat ediyor ve film de yaşlılık-ölümle ilgili. Eğer bu adam gibi bir yaşlılığım olacaksa hayır düşünmem, kötü bir yaşlılıksa düşünürüm.

iflah olmaz bir gamsızım.Polyanna ekolündenim.Burnuma kadar boka batsam burnum bokta değil diye sevinirim.Hayat çok güzel.Önemli olan güzelliklerini görebilmek

geçen seneye kadar "isviçre'dekinin şartsız versiyonu olsa da gitsem kurtulsam" diyordum. şu an sıkıntılarım katlanılır seviyede ve intihar ancak yalnız kalmam halinde raftan indirilecek bir seçeneğe dönüştü. dolayısıyla bundan 40-50 sene sonra nasıl düşüneceğimi ya da nasıl biri olacağımı kestiremiyorum. belki yastığının altına baklava saklayan ya da gece çöp tenekelerinden eşya toplayan bir yaşlı olurum, kim bilir.

ek: bir de işin ekonomik tarafı var tabii. bbc'de simon's choice diye bir belgesel-film seyretmiştim. isviçre'de bunu yapan yer 7 bin küsur pound istiyordu yanlış hatırlamıyorsam. bu parayı hayvanlara yardım amaçlı kullanmayı tercih edip eski dostum jilete yönelebilmem de söz konusu.

Hayır.

Yaşı da beklemem şu an isterim.

isvicre ve kolombiya'da var bir tek.
igne yapmiyorsun, once uyutan sonra olduren bir sivi iciyorsun. ne oldugunu bilmiyorum.
otanazi diye gecmiyor ayrica, assisted suicide diye geciyor. farki bilmiyorum, belki sadece otanazi yerine baska bir isim olsun diye oyle bir isim koymuslardir. ayni mantik sonucta.

Sadece büyük acılar içindeysem. Onun dışında elden ayaktan düşsem bile istemem, muhtaç kalmayı ve kimse yoksa kendi b.kumda boğulmayı tercih ederim.

@konusma
sagol haci, bilmiyordum ogrenmis oldum. arastirmaya usenmistim :D

Düşünmezdim. Belli bir yaş benim için bir kıstas değil.

Bir video izlemiştim. Adam ötenaziyi seçmiş. Görevliler eşliğinde yapıyor bunu. Biliyor, her şeyin farkında. İlacı içiyor, teşekkür ediyor oradakilere. Benim için bir onurdu falan diyor. Sakin. İlacı içtikten, belli bir süre sonra su içmemesi gerekiyor. Ama o suya uzanışı ve çıkardığı ses... Acı çekmediğini söylüyorlar tabii ama hiç öyle durmuyordu adam.

Bunu gördükten sonra, böyle bol keseden konuşmalara gülüyorum. Tabii samimi olanlar da vardır böyle konuşanlar arasında. Belki 1-2 tane.

ötenaziyi ancak acılar içinde ölmeyi bekleyip ölemediğim bir hastalık durumunda düşünürdüm. onun dışında hayır.

İyiliğini kötülüğünü konu dışı bırakıyorsan tartışacak diğer konular önemini yitiriyor ama misal adamın taraftarı olduğu takım beşinci ligde oynuyor ama yine de destekliyor, onun gibi düşün.

komünizmi savunduğumdan değil de "ceplerine her ay 2 bin lira girse susarlar gibi geliyor" diyen bir adama kimsenin komünizmi niye savunduğuna dair bir şey anlatma zahmetine dahi katlanacağını sanmıyorum. bu kafayla devam. komünistlerin hepsi ceplerinde para olmadığı için savunuyor zaten.

Üsluba bak. Biraz okumanı tavsiye ediyorum. uzun bir cevap yazmak isterdim fakat mobilim.bilgisayara erişimim olduğu ilk an editleyeceğim bu cevabı. Yine de şimdilik tek bir cevap vereyim, bu duzenin içinde yapamayacağın, insanlık onuruna yakışır bir yaşam için

@birakahve

Bana okumayı tavsiye edebilecek konumda olduğunu düşünmüyorum. Sorduğum şey ÖLÜ bir ideoloji neden takip ediliyor. Bu çok mu garip bir soru? pi sayısının milyonuncu rakamını mı sordum?

Materyalizmle bağlantısı var. Bu da bütün dinlerin yok sayılmasını kolaylaştırıyor.
Bu arada komünizm yanlısı olup hac organizasyonunda çalışan bile görebilirsin. bazı kaynaklar komünizmin önde gelenlerininin yahudilikle bağlantısı olduğundan bahsediyordu.

öğrenci tayfası lenin-stalin-mao gibi fügürlerin karizmasına, gücüne hayran. boru değil bu adamların etrafında şekillenen kişi kültü. ek olarak ufak partiler sosyalleşme için kullanılıyor. dinciler nasıl tarikatlar üzerinden evlenip ticaret falan yapıyorsa, ufak vasıfsız sol gruplar da bu partiler üzerinden kız-erkek arkadaş buluyor, normalde göremeyecek saygıyı görüyor.

daha yaşlıları ya 6'li-78'li tayfadan -geçmişe özlem yani-, ya da bu komünizm muhabbetinden para kazanıyor -özellikle leş tiyatrocu tayfa iş bulamadığından bari bu komünist öğrencilerden üç beş kapayım havasında-. yine partili öğrencilerden her ay 20-30-50 allah ne verdiyse aidat toplanır, saçma sapan köşe yazısı yazan vasıfsız 60-70 yaşındaki dandik tiplere maaş bağlanır parti yöneticileri olarak.

türkiye'de komünist hareketin içerisinde çok sayıda aristokrat aile üyesi var diye biliyorum. geçmişte de bu böyleydi. hepsi bu durumda değil elbette ama birkaç kişinin cebine 2 bin koyacak komünistler var. dolayısıyla o teori çöker kurulmadan.

(materyalizme bağlayan, adnan oktar gibiler. kızıl sultan galiyev'i bilmezler mesela bunlar. şeyh bedrettin'i de...)

hiçbir ideoloji ölmez! komünizm çin'de de, sscb'de de yanlış uygulandı. arnavutluk, yugoslavya ve diğerlerinde de, der ve geçer. en iyi örneği küba'dır kanımca, ki onun da eksiği gediği çoktur.

islamcılar, iran gibi bir örnek; ondan önce emevilerden tut, memlüklere, osmanlılara (atlayarak gidiyorum) bir düzine örnek varken, iktidar mücadelelerinden yani ideolojilerinden vazgeçmezler. hakeza milliyetçiler, liberaller, sosyal demokratlar...

benim ölçüm skor tabelası değil! geminin limana varması da değil. hayat mücadeledir. öyle olmasa, biz de "reyiz" deyip üç beş sebeplenirdik bu düzenden. düzene itirazımız var. rte'den önce de vardı, hep vardı. bunda tuhaf, anlaşılmaz bir şey yok.

komünist değilim ama çıkış noktasını çok anlamlı ve değerli buluyorum. tkp de değil benim ölçüm, komünüzmi yargılamak için ve diğer devletleşmiş örnekleri de...

bugün liberal/kapitalist batıdaki hak ve özgürlüklerin birçoğu marksizm temelli itirazlar sonucu bu hale gelmiştir. ama kanıksandığı için değeri bilinmiyor. köle düzenini yıkamasa da kısmen insanileştiren bir ideolojidir konuştuğumuz.

yalnız şu var ki, taha akyol yazmıştı: "marksizm batıda felsefe, doğuda doktrindir." belki devrim ilk olarak bir batı ülkesinde (ah keşkem keşkem) olsa (mesela ingiltere, ki orada bekleniyordu) bugün bambaşka bir tarih okuyor ve bambaşka bir dünyada yaşıyor olacaktık. doğu toplumları otoriter (ve otorite sever) ve totaliter(ve totaliter sever)'dir.

bir sosyalleşme ve sevişme aracı.

der meister +1

sosyalizmin (sonraki aşama olarak komunizmin) amacı eşit imkanlara sahip olan toplumdur. kapitalizmin amacı nedir? herkesin eşit fırsatlara sahip olduğu ancak daha çok çalışanın daha çok kazandığı, ücret ödemeden hiçbir şeye sahip olamadığınız, kimsenin kimseye acımadığı vahşi bir sistem. evet sosyalizm denemeleri başarılı olamamış görünüyor ama karşısında maalesef hep kapitalizmin militarist ve ekonomik baskıcı gücünü gördüğü için. küba'ya bakın mesela. yıllardır abd ambargosu altında. zira rusya askeri açıdan abd tarafından kuşatılmaya alınmaya çalışılmıştı.

çok övdüğünüz kapitalizm başarılı mı peki? en fazla yoksulun yaşadığı abd mi başarılı? insanlar yemek kuponuyla aç kalmaktan kurtuluyor. görece daha iyi olan kapitalist batı toplumlarının ilgi çekmesinin nedeni kapitalizmi sosyalizmle birleştirmeleri, sosyalizmden ödünç aldıkları "sosyal" devlet modelini uygulayıp, işçi haklarını yukarıda tutmaları değil midir?

Hukumetleri degil, okuyucugu uyariyor. "warns that" daha iyi olurmus.

common of demons +1, okuyucuyu uyarıyor. kimi uyardığı yazılmamış yani daha doğrusu. "warns"tan sonra gelen cümle, uyarısını tanımlıyor. warns ile governments arasına "that" koyarak tekrar oku, anlayacaksın.

Ben de that koysa anlardınız demeye gelenlerdenim.

bir that de benden.

181
185e kadar uzun olmasında sakınca yok. Zaten oradan uzunu da bana denk gelecektee....

ben minyon kadınlardan hoşlanıyorum genel olarak. 160-165 civarı boyu olan kadınların daha çok ilgimi çektiğini hissediyorum. fakat her kriter yıkılmaya adaydır.

benim boyum 180

ben 1.83 üm ve çok kısa olmamasına, çok da uzun olmamasına dikkat ederim.

yani 1.67 - 1.75 arası iyidir diye düşünüyorum.

ama ben ortası olarak 1.70 falan isterdim. o işler öyle olmuyor tabii, kısmet.

Tercihle alakasi yok, uzun boylu kiz nadir.

Benim boyum 182 (erkek)

Nişanlımın boyu 178

ben hep uzun ince sevmişimdir. 170'den aşağısıyla olmazdı...

benimki 183, uzun boylu kadınlara hep bi sempati duymuşumdur 170 180 arası kıpss (:

170 en ideali. uzun olsun istemezdim.

181 E

180 altinda sevgilim olmadi, onlar da kisa boylu olmamin cok sevimli oldugunu ve hatta seksi oldugunu soyluyorlardi valla :D

Boy 155 ama 157 diyorum ajsksj

kadin yuksek topukla bile seni gecemeyecek, ona gore eyyorlayin..yoksa komik duruyor.

oran olarak birbirine yakın değil, uzun boylu kısa boylu ve orta boylu kadınlar. zaten kadın-erkek arasındaki boy farkından ötürü nerdeyse erkekte kısa dediğimize kadında nerdeyse vauv ne kadar uzun demek zorunda kalıyoruz.

uzun boylu kadınlara karşı önyargı denmiş, bu bende yok. aksine birine sanki zein katın penceresinden aşağı eğilerek bakıyormuşum hissi verecek, buna yakın bir açıdan bakmak hoşuma gitmiyor. beraber uzun mesafe yürüyosak bir aşamada boynum ağrıyor vs.

eşit ya da yakın miktarda denk gelseydi uzun boyluları tercih ederdim tabii ki.

o gözlemlediğin şundan da olabilir benim tahminim, kısalar zaten çoğunluk olduğu için uzun boylu olmak bilhassa önemsense bile "aman abi boyu da eksik olsun" denerek seçilmiş/tercih edilmiş oluyor, e ondan sonra uzun boylu birine denk gelsek bile erkek başı bağlanmış ya da ikilemde kalacağı bir durumda kalmış oluyor.

boyum 1.88

160-180 arası her boydan sevgilim oldu.170-175 arası ise boy olarak en uygunu gibiydi. Benim boy 185.

1.80 ım 1.70 - 1.75 aralıgı iyi olurdu

1.90’ım
1.70-75 iyi olur.

Uzun boylu kadin takintim yoktur ama uzun boy bir artidir benim gozumde, Kadin uzun boyluysa sirf boydan dolayi birkac adim ondedir cekicilik acisindan bana gore.
Yani uzun boylu kiz gordugumde soyle bi "hey maasallah" derim.
Kendim uzun boylu degilim, 174-175cm. Ama benim boyumdaki bir kiza da uzun boylu diyorum ben, en azindan Tr'de. 175-180 civari bir kiz kilosu da yerindeyse harika bence.Hatta 170 de iyi. He 185'lik kiz bana cok uzun, biraz absurd olur ama kendime yakistirmasam da begenirim, valla iyiymis bu kiz derim.
Bu arada eskide boyle degildim, kadinda uzun boyun bende etkisi yoktu. Sonradan oldu boyle. Sanirim 20lerin ortalari gibi basladi.

Konuyla alakasi pek yok ama ben daha erkek millettinde boyunu gercekte oldugundan uzun sanmayani gormedim. Memlekette boyu 175cm olan bi benim. en kisasi 178-180cm. Adamla yan yana geliyoruz, benden 3-4cm kisa (ayniyiz demiyorum bak benden kisa) boyum 1.79 diyor. Oburu 1.80 diyor falan. Arkadas ayaklarini kaldirarak mi boy olcuyorsunuz ya da ayakkabiyla falan mi? Ayakkabiyla olcsen hadi 3cm farketsin, en az 6-7cm buyuk saniyor herkes boyunu. 1.65 olan 1.70, 1.75 olan 1.80'e yuvarliyor. Ben 1.74 diyince yok yav sen daha uzunsun yanlisin var diyorlar cunku ben 1.74 isem kendi 1.80 falan olamayacagini biliyor:D

Bir de 180cm uzun boy falan degil evet de kiz milletinin 175cm'i kisa boy sinifina sokmasina da hastayim. Kisa dedigi adamla arasinda 10cm var:)
He bunlar tercich meselesi kendin 160 olsan da "bana 185'den asagisi kisa arkadas" diyebilirsin ama 175 erkek kisa degil, benim kistasima gore benim tercihime gore kisa diyeceksin. 175 boy ortalam bir erkek boyudur, ne uzun ne de cuce. Hollanda'da yasiyormus gibi yorum yapiyor bazi kizlar. Yahu 175 kisa ise sen bildigin cucesin o zaman:) Millet sana cuce diyor mu?
Yani demem o ki tercih kriterlerinizle gercekleri birbirinden ayri tutun.

eşim 187 ben 177yim. bence boy görünüşe göre de değişiyor, aynı boyda olanlar bile vücut yapılarına, kilolarına göre farklı görünüyorlar.

Doğru. 193 lük bir sevgilim olmuştu oradan biliyorum. Ben 171 dim ama daha aşağılara inerdi bence, o ışığı görmüştüm onda :D

Gözlemlerime göre kadında boya takan erkekler genelde 170’lerde. Sanırım kendilerinde eksik gördüğü şeyi karşı tarafta görmek hoşlarına gidiyor. Daha çekici görünüyor onlara.

Tam tersi gerçekten uzun boylu olan erkekler kadınlarda boy konusunu genelde aşmış oluyor.

Benim boyum 164 cm. 170 cm küsür boyu olan sevgililerim benim hep kısa oluşuma vurgu yaparlardı. Bücür, fındık kurdu, işte sen şöyle minyonsun böyle miniksin falan derlerdi. Ayrılınca çirkefleşip hobbit, güdük diyenler de oldu. Ancak boyu 185 cm’nin üstünde olan sevgililerim boyuma herhangi bir gönderme yapmadı hiç. Boy aramızda hiç mevzu bahis olmadı. 194 cm sevgilim oldu, o bile bana sen kısasın, güdüksün demedi 170 küsürlüklerin dediği gibi (ki ben onların çoğunu topuklu ayakkabı giyince geçiyordum afsgdh).

kendi boyum 1.78, uzun boylu sayılmam ama kendi çevremde "uzun" kabul ediliyorum genelde daha uzun olan pek olmadığı için.

uzun boylu kadınlar daha çok hoşuma gidiyor benim, çocukluktan beri böyledir. gelgelelim sevgililerimin sadece bir tanesi 1.70 üstüydü sanırım; en aşkım bebeyim olansa bayağı kısaydı. hani uzun boylu olması ekstra hoşuma gidebilir ama benim için bir hoşlanma kriteri değil açıkçası boy. o nedenle ben şu an "boşta" olan birisi olarak "uzun boylu olsa iyi olur" diye düşünüyorum ama 1.62'lik bir kızdan hoşlanırsam (ya da 1.57) da "ya hoşuma gidiyo falan ama bu kız kısa" diye düşünmüyorum. şu an yürüdüğüm hanım 1.70 küsür, kuğu gibi şerefsizim, kulağına BESTRAFE MICH diye fısıldayasım geliyür.

1,70 uzun değil mi yani :O

victoria's secret melekleri yanında 155 cm biri olsa ilk ve tek ona bakarım seviyesinde kısa boylu sevdiğimi düşünüyordum, ta ki geçenlerde 175 boyunda bir hatunla öpüşene kadar.
boy 186.

bağa mı didin devilred? öyleyse eğer, 1.70 "uzun boylu seven" biri için "hah tamam bu her türlü götürür" eşiği diyebilirim kendi adıma. kısa falan değil yani, hatta her halükarda uzun kabul edilebilecek bir boy, hele ki türkiye standartlarında. türkiye'de yaşayıp da ideal kilodaki 1.70'lik bir kadına "kısa bu" diyecek adam tanımıyorum açıkçası.

ayrıca yine bazı erkek düşmanları saçmasapan çıkarımlar yapmış, allah allah. ulan uzun boylu, tek hamlede boyun kıracak kadın sevince "eksiklerimizi kapatmak isteyen" minik ezikler oluyoruz, minyon kız sevince bu sefer "güçlü/uzun boylu kadının yanında kompleks yapıyolar şekerim, güçlü hissetmek zorunda hissediyolar o yüzden hep kendilerinden küçük kızlara bakıyolar" deniyor. e kimi sevelim o zaman biz aq 1.60'lığı sevsek suç 1.80'liğe baksak suç. her halükarda ezik, pespaye, dangalak oln yine biz oluyoruz.

aradığım boy yok, en fazla 15 santim kısa ya da 15 santim uzun olabilir; fazlası olunca tutup öpmek bile sorun oluyor. mesela 190 adam 160 kadın ilişkisi çok zor geliyor bana, kamburun çıkar sokakta dolaşırken öpmeye çalışsan. hadi sen bunu göze aldın, kız aniden tutup öpmek istedi, napıcak portatif tabure mi taşıycak.

Ben 182 civarıyım ama 170 in altındaki sevgillerim daha çekici ve seksi gelmiştir.
Kadının kısa olması sevimli ve hoş benxe

Uzun sayilabilir tr sartlarinda 170 boy kadin icin. Uzun diyemeyeceksek bile ortanin bir tik ustu. 175 olsa tartismasiz uzun zaten. Yani tr icin konusrsak boyle.
175 erkek icin orta demem de ayni sekilde tr sartlari icin. Burasi boy ortalamasi dusuk bir ulke. Hollanda ya da Sirbistan'da olsam kisa diyebilirdim (kendim de dahil) ama tr icin asla kisa degil.
Ortalama "kadin tercihi" bakimindan 175 kisa olabilir, bu ayri konu ama boy siniflandimasi olarak orta boy 175. Zaten genel kani nedir, kadinlar "uzun boylu erkek" sever diyoruz degil mi? Yani orta boy degil, uzun boy tercih ederler genelde. Dolayisiyla ortalama ustu olmasi gerekir boy bakimindan tatminkar olmasi icin erkegin. Yani orta boy, kisa boy, cok kisa boy, hepsi - kadinin beklentisi acisindan - kisadir. Bu orta boyun orta boy oldugu gercegini degistirmez.
Kaldi ki TURkiye erkek boy ortlaamasi 172.6cm dir, buna gore 175'e uzun bile dememiz lazim ama o kadar da zorlamayalim.

Bu arada kendimden ornek verirsem uzun boylu kadinlarin cekici gelmesi 20lerin ortalarinda uzun boylu bir kizla tanismamdan sonra oldu. Oncesinde zerre etkisi yoktu gozumde uzun boyun. Kiz guzelse tamam idi. Yani dis etkenler de degistirebiliyor bu tercih kistasini.

sozluk ve duyuruda zaten 85'den asagi adam yok. kadinlar kisa olduklarini itiraf ediyorlar ama onlarinda sevgililerinin boy ortalamasi 90 civari. normal hayatta karsimiza siklikla cikan 1.65lik abiler herhalde aramizdaki irlandalilar...peh

Boyum 180, kadında en sevdiğim boy aralığı 150-159. Bir kadaını uzun diye reddetmem ama kısa olsun isterim. Kısa ve zarif.

umut var ama sadece onsuz yaşayamayacağım ve kötü ihtimalleri düşünmek istemediğim için var. mesela yüksek lisans için almanya'ya gitmek istiyorum ve euro 5.30 ahjasfjajks ben gidene kadar 10'u bulur muhtemelen. şimdi bunu düşünürsem bırak yüksek lisansa gitmeyi, bu moral bozukluğu ve yıkıklıkla lisansı dahi bitiremem. o yüzden ülke adına önemli şeyleri takip etmekle birlikte bunlara takılmamaya, işime bakmaya çalışıyorum. param bugün üç ekmek almaya yetmedi mi? iki ekmek alıp dönüyorum eve. "yarın bir ekmeğe bile yetmezse ne yaparım?" diye düşünüyorum ama bunu aç kalmamak, çözüm üretebilmek için düşünüyorum; dertlenip moralimi bozmak için değil.

aksi takdirde kafayı yememek imkânsız çünkü. ve şu an kafama ihtiyacım var.

birileri anlaşmaları yapmış, tavizleri vermiş sanırım
ölmeyeceğiz ama sürüneceğiz demektir.


"Erdoğan İngiltere'ye mantıklı bir teklifte bulundu"

www.bbc.com

kendimi bildim bileli radio hits dinlemeye devam ediyorum.
lise zamanı ağır sago dinlerdim. artık kafam almıyor mesela.

metal dinlemeyi bıraktım.

çocuklukta burhan çaçan'la başlayıp ergenlikte haluk levent'e, metallica'ya, 20'lerde eski rock efsaneleri, saykodelikler derken pink floyd'a, bugünlerde ise Sia'ya doğru evrilmiş bir yanar dönerim. allah belamı versin arada ceza filan bile dinledim.

Çocukluk dönemi = Türkçe pop
Lise 1 = Gothic metal
Lise 2-Lise4 = Yerli/Yabancı rock
Üniversite 1 = Rap
Üniversite 2 - Üniversite 4 = İndie/Alternatif
After graduation = Elektronik, üçüncü yeniler

Yaş ilerledikçe müzik zevkim değişmemiş resmen evrim geçirmiş.

kronolojik açıdan şöyle olurdu sanırım:
80'ler yabancı pop>
90'lar yabancı/türkçe pop>
90/00 yabancı/türkçe rock>
geniş spektrumda metal>
geniş spektrumda rock>
geniş spektrumda alternatif rock>
geniş spektrumda alternatif rock/elektronik

tüm bu süreçte tsm ve en baştan beri dinlediğim türlerden temel şarkıları hep dinledim, dinliyorum; her dönemden 10-20 tane çok sevdiğim şarkı vardır ancak genel ağırlık böyleydi.
son yıllarda arabesk ve türkçe pop hariç her şeyi dinlemeye çalışıyorum. şu sıralar geniş spektrumda elektronik müzik ve türkçe underground rap'e kaydım mesela, etrafımda dinleyenler sebebiyle. çalma listemde 900 civarı şarkı var ama çoğunu çok uzun zamandır dinlediğim için biraz sıkıldım, böyle ara ara yeni şeyler dinleyip ilişkimizi canlı tutmaya çalışıyorum, aynı zamanda aileye yeni üyeler katmış oluyorum.

@uzdeniz burhan çeçenden pink floyda uzanan yolculuğun takdire şayan :D
biyografi kitabı ismi gibi oldu

Metal muzik turevleri dinlerdim yas ilerledikce elektronik muzige techno'ya dogru gectim. EDM dinliyorum full birkac yildir. Yerine gore de pop.
Degismeyen tek sey; hicbir turden yerli muzik hicbir donem dinlemedim, boyle devam ediyor.
30E

He arada klasik de dinlerim, gider canli dinlerim sezonda arada.

Gençliğim heavy metal dinlemekle ve çalmakla geçti. Zaman içinde kafa kaldırmamaya ve müzikal olarak çok da değerli görmemeye başladım. Zamanla yumuşadı şimdilerde alternatif metal, funk, progressive, indie rock vs dinliyorum.

Dönem dönem flamenco bile dinlemişliğim var gerçi. Her şeyi dinlerim salaklar için pop müzik hariç.

Lisede country dinlemeye başladım, sene 2002. Hala dinlerim, çok seviyorum. Son 3-4 senelerde blues da dinliyorum. Ama country dinlemeyi hiç bırakmadım.
Lise öncesi belirgin bir müzik zevkim yoktu.

orta ve lisede post punk / funky dinlerdim. sonra ne olduysa melodic death ve doom metale kaydım. sonra afro funk, mellow jazz, techno, deep house falan oldu. bunların hepsini dinler oldum.

ufuk ercan ve burak kut ile baslayip, baris manco - hakan kursun - jimi Hendrix - king crimson - Guthrie govan diye devam etti. aralara cazlar, blueslar, turkuler, klasikler, popiler de serpisti.

hiç değişmedi, ama biraz yumuşadı. eskiden dinlediğim janrlara çok sadıktım, şimdi benzer janrlara biraz toleranslıyım. eskiye dönük spektrumu genişletiyorum.
selam olsun yirmi senedir aynı şarkıları dinleyenlere. o/

Çok değişmedi. Yalnızca biraz daha yumuşadı +1

folklör öğretmenim sayesinde türküleri sevdim. çerkes, rumeli, karadeniz... her türlü türküyü dinler oldum. amelie filmi yan tiersen sevdirdi metalica dinledim özellikle therion çok sevdim de ama yoruyor bence. caz ve arada musiki dinliyorum. dinlendiriyor. klasik müzik de güzel.

Akustik

İlkokulda ve ortaokulun başlarında Teoman, Ogün Sanlısoy falan dinliyordum.
Ortaokulda türkçe rap dinlemeye başladım.
Ortaokulun sonlarına doğru hafiften Pentagram ile Heavy Metal dinlemeye başladım.
Lisenin başlarında Linkin Park ve Evanescence dinliyordum (çünkü neden? çünkü hoşlandığım kız bunları seviyordu. Ayrıca biraz aptal bir insanım, onun da etkisi var -bu müzikleri dinlememde değil, hala ara ara dinliyorum, böyle bir sebeple keyif almadığım halde dinlemem aptalca).
Yine lisede black metal dinledim. Motörhead dinledim deli gibi. Megadeth - Metallica tartışmalarında azılı bir Megadeth taraftarıydım (mazlumun yanında yer aldım hep). Sonra öğrendim ki Dave eski Dave değilmiş, çok değişmiş. Götüm dedim, Metallica'ya yanladım.

Rehberlik hocam vardı (çok güzel kadındı ya hu, neohippiydi, turuncu saçlar, çiçekli elbiseler, takılar falan :/) odasına giderdim sık sık, ben ona rotting christ dinletirdim, o bana pink floyd'un welcome to the machine'ini dinletmişti de burun kıvırmıştım.

Sonra hoşlanmadığım bir kız bana Pantera dinletmişti, cemetery gates'i sevmiştim, this love'ı sevmemiştim (hala sevmem) Pantera maceram orada son bulmuştu.

Bu arada megadeth dinlemeye son sınıfa kadar falan devam ettim ben.

Tool'un şans eseri (abimin mp3 playerında denk gelmişti) tek bir şarkısını (sober) dinlemiştim, çok sevmiştim. Sonra Schism'i açtım youtube'dan, bu neymiş yae, bu ne biçim vokal, rap gibi, meh deyip tool maceramı birkaç yıl sonra başlatmak üzere orada sonlandırmıştım (iyi bok yemiştim).

Üniversite Pink Floyd, Pearl Jam, Alice In Chains, Camel, Neil Young, Tool, A Perfect Circle, Pain of Salvation, Rage Against The Machine, King Crimson, Van der Graaf Generator, Jimi Hendrix, Led Zeppelin, Dream Theater, Iron Maiden, Rush ağırlıklı geçti. En çok Tool, Pink Floyd, Neil Young, Pain of Salvation, Camel, Rush, Pearl Jam ve Alice in Chains dinledim.

Şimdilerde ise Buckethead dinliyorum sanırım en çok.

Müzik zevkim daha çok progressive'e kaydı diyebilirim, bir parça da yumuşadı ve farklı türlere de açığım artık. Eskisi gibi müzik yobazı değilim.

Edit: Bir utanç vesikası olarak diyebilirim ki ilkokula gitmeden önce İbrahim Erkal dinliyordum.

Edit 2: Lisede bir ara manyak gibi Draconian da dinlemiştim. Bir de çok güzel bir İtalyan Metal grubu keşfetmiştim, adamların ilk albümü 96'da çıkmış bir de şimdi kontrol ettim 2011'de albüm çıkarmışlar. Bu grup da benim için gurur vesikasıdır, çok az bilinir.

diğerleri artsa da azalsa da, bırakıp başlasam da the cranberries hiç değişmedi.

ergenken metalciydim. burzum'dan tut metallica'ya kadar geniş bir yelpazede severek dinlerdim. geçen zaman içerisinde biraz daha yumuşadım ve ağırlıklı olarak elektroniğe kaydım. synth-pop, ebm, antin kuntin efektli müzikler falan.

rammstein dinlemeye 12 yaşında başlamıştım. 11 yıldır değişmeyen ve değişmeyeceğinden emin olduğum tek tutkum neue deutsche härte. farklı dönemlerde farklı tarzlara ağırlık verdiğim, farklı tarzlardan hoşlandığım olmuştur ama NDH (veya genel olarak alman elektronik müziği) her zaman ayrıdır benim için. alman olmayanlardan nitzer ebb'i ekleyebilirim. onun dışında eisbrecher, megaherz, rammstein, stahlmann, eisenfunk, die krupps, die toten hosen vs. bunları hayatımın sonuna kadar aynı sıklıkla olmasa bile daima dinleyeceğimden ve aynı tadı alacağımdan eminim. AŞKIM NOYE DOYÇŞE HERTE

minimalizme kaydı.

Lise klasik rock heavy metal
Üni grunge hard rock 80ler pop
Yetişkinlik üsttekiler ve elektronik şeyler

Değişmedi, sadece yelpaze genişledi. Metal dinlerdim, şimdi metal, klasik müzik, new age, doğu müzikleri vs. dinliyorum.

Ortaokul lise dönemlerinde genel olarak rock dinlerdim, aslında rock'a dair ne bulursam dinlerdim.
Ama en çok o dönem patlama yapan korn, limp bizkit, slipknot, deftones, soad vb grupları dinlerdim, çoğu şarkılarını hala ezbere bilirim:) Şimdi sadece spor yaparken dinliyorum. Eminem de çok dinlerdim bak o dönem, ingilizcemin gelişmesini ona borçluyum hatta, essay gibi şarkı sözleri vardı bitmeyen, oturup ezberlemişizdir.

Bu gruplardan sonra RHCP ve incubus hayranlığım oldu bir dönem. RHCP'den sonra grunge gruplara geçiş yaptım ve üni zamanlarında tam bir grunge'cı oldum. Hala da öyleyim.

pek değişmedi hala eski müzikleri dinliyorum.
müzik değişti ben değişmedim.

benim değişmedi.

Çocukluk: Türkçe pop dinlediğim yıllardı. Suat suna, nalan, sertap erener, nazan öncel, tarkan, emel müftüoğlu, bendeniz, yaşar vs dinlemekle geçti.
Tabii bir daha asla bunlar harici türkçe pop dinlemedim.

Ortaokul-Lise: Kargo, Gripin, Yüksek sadakat, teoman, mor ve ötesi, 84, the script, shakira, Sting, Frank sinatra, imagine dragons dinlediğim yıllardı.

Üniversite: Dünya müziği ile tanıştığım yıllar oldu.Şu an telefonda 2bin pc de de bir o kadar müzik var ve bunların yarisi türkçe- ingilizce harici şarkılar. Arapça'dan İsveççe 'ye portekizce' den Rusça' ya kadar bilimum dilde şarkılar var. Yine Klasik müzik sevgimin temellerini attığım seneler. Bu yıllarda genel olarak alternatif rock sevdiğimi fark ettim. Ağırlıklı olarak şunları dinlemekle geçti: Noir desir, calexico, beirut, mark knopfler, pearl jam, eric clapton, elvis castello, oscar and the wolf, gipsy kings, radio tarifa, dead combo, dead can dance, sam karpaniea, alexi murdoch, loreena mc, cake, flört, modern talking, U2, muse, pink floyd, keane, elvis presley, johnny cash, myrath, anna rf, vas, niyaz, mohsen namjoo, pilli bebek, zardanadam, sigur ros, Morrissey, roxy music vs

şimdi : 2018 benim metal müziğe önyargımı kırmak için bir şans daha verdiğim yil oldu. Ufaktan dinleyerek kendi capimda sevebileceğim bir türünü arıyorum. lethe ile bildiğim Dark tranquilty, Iron maiden, opeth, pain of salvation, amon amarth şu sıralar dinlediğim gruplar.

tabii birde sezen aksu , yıldız tilbe, ahmed kaya ve bilimum türküler var onlar her dönemde dinlediğim şarkılar olduğu için dönem dönem ayırmadım hiç dinlemediğim türler ise zannedersem rap ve arabesk müzik. tabi ibo' yu ayrı tutuyorum. Arkadaşlarla süt eşliğinde az şarkısını dinlemedik.

Genel olarak değişmedi. Trip Hop dinlerdim hala severek dinliyorum. 90'lar rapi dinlerdim, hala dinliyorum bıkmadım. Hatta yeni nesilin bazı rapçilerini bile severek dinliyorum. Değişen tek şey indie rock. artık dinleyemiyorum.

Çocukluk-ilkokul: Barış Manço, MFÖ, Erol Evgin, Türkiye'nin Eurovision'a çıkan şarkıları, Adını bilmeyip melodisine takıldığım bazı yabancı şarkılar, TRT çocuk korosunun çocuk şarkıları [tek kanal dönemi TVsever çocuk playlisti]
İlkokul-ortaokul geçiş dönemi: Yeke Yeke (Mory Kante), Gimme Hope Joanna (Eddy Grant), Englishman in New York (Sting), Twist in my Sobriety (Tanita Tikaram), vs dönemin popüler yabancı şarkıları [Pop saati, 1 Numara programlarından]
Ortaokul: House, Techno, Rap [Asitçi-Metalci savaşları dönemi, tarafım "asit" olmuştu :) ]
Ortaokul-lise geçiş dönemi: Kısmen patlayan yerli popa hafiften kayış.
Lise: Rap, lakin biraz MC Hammer ekolünden Public Enemy ekolüne geçiş [Yo MTV Raps programı etkisi]
Üniversite: Rap'e devam, reggae ile tanışma [Üniversitede siyaseten biraz Üçüncü dünyacıydım da]
Üniversite sonları: Eskilere bir de yeni bir gözle bakarak nostalji hissiyle başlanan eski yerli şarkılar (aslında bu trend lise sondan beri gidiyordu. Başta yazdığım Barış Manço ve MFÖ'yü arada zaten bırakmamıştım), yine bi zamanlar arkadaşların dinlediği ve benim sevmediğim rock, metal şarkıları.

Şu anda: Neredeyse tamamı 1995 öncesinden her telden ve dilden müzik. Youtube listeme baksanız Kuzey Kore marşlarından Alman yodellerine her şeyi bulursunuz.

belki terapi falan işe yarayabilir ama daha hızlı ve kesin yolu psikiyatr. panik atak ve anksiyete sanki durumun. basit bir başlangıç ilacı yazsa rahatlarsın zannımca. giderek artacak çünkü bu durum. kendimden biliyorum.

Kesin çözüm arıyorum ilaçlar kesin çözüm değil

bu da dahil hiçbir şey için kesin çözüm yok. sadece sana etkisini hafifletebilir, baş etmeyi öğrenebilirsin; ilaç ya da terapi, ikisinin de sonu buraya çıkıyor.

korkmayi ogrendiginiz gibi korkmamayi da ogrenmeniz mumkun. Bunun icin interoceptive exposure terapisi yapiyorsunuz. Kendiniz de yapabilirsiniz. Kaynak isterseniz google.

birader sen de ne çeşit bi ruh hastasısın aq, her gün başka bi hastalık hakkında yazıp ilaç istemiyorum diyorsun.

hakkaten kacinci kere soruyorsun bu soruyu, kesin cozumu yok ve profesyonel destek olmadan aşamazsın kolay kolay.

kesin cozumu var da milyonlarca kisi bosuna mi bu ve benzer iskenceleri cekiyor saniyorsun?

Gerçek bir hastalığa sahip olunca geçer:) şaka bi yana kendiniz baş edemiyorsanız destek alın tabii.

Ben de öyleydim yıllar yıllar önce, kendiliğinden geçti sonra. Bakıyorum bu süreç içinde bende neler değişmiş.

-Dinin etkisi hayatımda daha az yer kaplar olmuş. Ölümden sonrasını daha az düşünmek iyi geldi.(çünkü bende bu hastalığın ölüm korkusuyla paralel geliştiğini düşünüyorum)

-Sabah akşam ders çalışmayı gerektirecek bir hedefim olmuş. Canla başla bağlanacağın bir hedefinin olması sana iyi gelebilir.

-Bir de son zamanlarda düşündüğüm; hastalık varsa, hastalık bulaşma ihtimali varsa bağışıklık sistemi diye bir şey de var. Sanki o süreç içinde hep bunu göz ardı etmiş gibiydim. (Otobüste demirlere peçeteyle dokunurdum.) Yediğine içtiğine dikkat et, gereken koruma önlemlerini al. Takıntılı olma bilinçli ol yeter. :)

-Bir de hastalık araştırmayı bırak. O zamanlar çok araştırırdım ağırlaştırmaktan başka bir işe yaramıyor.

Hala ufak tefek şeyler aklıma gelmiyor değil. O hastalığa ait vücudumda gerçekten objektif somut kanıtlar var mı diye kendimi sorguluyorum. Yoksa "Beynimi boş şeylerle meşgul etmeye gerek yok" diyerekten sonsuzluğa uğurluyorum.

Lafla sözle olmuyor onu da biliyorum. Destek almaktan çekinme derim. Umarım atlatırsın kısa zamanda

Futbol dünyası adaletli bir dünya değil. Bu kabulden yola çıkarak bakmak lazım her olaya.

hayatında futbol topuna dokundun mu acaba? bu nasıl bi mantık ya? açıklayayım diyorum neresinden tutsam elimde kalıyor. kebap işse sen de ol madem, sürsünler topu atsınlar önüne, her sezon 30 tane yuvarlarsın sen de?

@der meister ne bu atar? futboldan anlamak zorunda mıyım? diğer futbolcunun yaptığı daha etkili göründü gözüme.

golü görmemiştim. şimdi gördüm. birincisi o topu kaleciye nişanlayacak 10 tane santrfor sayabilirim bir çırpıda. üstelik 3 büyüklerde oynayan ya da oynamış. sen ben zaten atamayız. ayağının içiyle topu tek vuruşla uzak köşeye bırakmış. ikincisi doğru yer doğru zaman diye bir olay var santrforlarda. doğru noktaya doğru zamanda koşu yapabilmek, bi yandan savunmayı bi yandan takım arkadaşını takip etmek, markajdan kurtulmak falan önemli. elbette asist çok değerli. ama bu golde son vuruş da en az gol kadar değerli bence.

sen yine de forvetlerimizi küçümseme @hknty hahhaha

pozisyon özelinde işin büyük kısmını yapma olayına katılıyorum.

insanlar topun ağlara gitmesine seviniyor, o an içinde verilen tepki doğal olarak gol atan oyuncuya doğru yöneliyor. topu yuvarlıyor olabilir ama bunu beceremeyebilirdi de.

asisti yapan adam da maç sonunda 'rodriguez ne güzel geitrdi topu be' diye takdir alır. adı haykırılmadı diye unutulmaz.

futbolun bir takım oyunu olduğunu da unutmamak lazım. yani gomis peşinde adamları sürüklemese, kafa topu indirmese, pres yapmasa bu pozisyonlar bulunamayacak. burada rodrigues'in topu getirişini unutmayacağımız gibi gomis'in beşiktaş maçındaki ilk golü hazırlayışını da unutmayacağız sonuçta.

Mesela bazi filmlerin o bicim senaryosu olur, film izleyenler mest eder. Ama film her halukarda yonetmene malolur, yonetmenin filmidir o. Kimse senaristten bahsetmez, sorsan adini bilmez. Bu da onun gibi demek ki, topa son dokunanin golu oluyor o gol.
Bir de adam sormus sadece, niye sinirleniyorsunuz:) Bu futbol acayip bir sey.

Ben kendi kendime çok konuşan bi insanim, son birkaç yildir ingilizce konuşuyorum ya da düşündüğüm şeyleri İngilizce tekrarlıyorum. Mesela yeni bi kalıp kullanmam lazımsa önce kendim kurmaya çalışıp sonra doğrusuna bakiyodum ve baya işe yariyodu

Ingilizce bir tiyatro oyununu alin, once youtubedan filan nasil oynadiklarini izleyin (vurgu ve telaffuz icin) sonra da kendiniz sesli sesli calisin.

elimde bilimsel bir veri yok elbette ama ben sürekli kendi kafasında konuşan biri olarak bunun çok faydasını gördüm. cidden çok. ingilizce ve rusça için yapıyorum. banyoya gireceksem mesela sanki birine bunu söylüyormuş gibi, işte "ben banyoya giriyorum 15 dakikaya çıkmış olurum, bu arada siz de buzdolabına falan bakın yiyecek bir şey yoksa çıkınca markete gidelim birlikte" gibi manyak manyak konuşuyorum. görenler "bu şerefsizin evladı bir ay yurtdışında kalıp da nasıl akıcı konuşabiliyor" diye soruyorlar. halbuki ben kendi kafamda da olsa günde 6-7 saat falan sapık gibi kendi kendime konuşuyorum. diller arası geçişi hızlı yapabilmek, beynin bilgileri hızlıca işlemesini sağlayabilmek adına inanılmaz faydalı olduğunu düşünüyorum.

bunu sesli konuşmayla da desteklemek gerekiyor tabii - kendi kendine konuştuğunda dili daha çabuk ve rahat sindirebilirsin ama telaffuzun sorunluysa ister istemez gerçekten konuşurken ağır kalırsın. o nedenle diğer önerilere katılıyorum: tiyatro oyunu izlenebilir, ayna karşısına geçilip konuşulabilir, hatta sesli olarak metin dahi okunabilir. nasıl ki beyne "bak şimdi ingilizce konuşacaksın, ona göre hızlı ve çabuk ol, kendini o moda al" diyorsan aynı şeyi ağza da yapmak lazım.

tüm bunları yine de skype'tan falan gerçek bir insanla konuşarak test etmek en iyisi. yani kendi kendine konuşmak iyi güzel de gerçek insanla konuşmadıktan sonra bu yaptıklarının ne kadar etkili oduğunu ölçme şansın olmuyor.

İstanbul'daysanız yabancı-türk karışık arkadaşların olduğu konuşma kulüpleri var, beşiktaş'ta ücretsiz bir tanesine katılıyorum faydalı oluyor

türken raus zaten fazlasıyla ırkçı bir ifade, normalde duyabileceğin bir şey değil ki. almanya değil de genel olarak dünyada globalizmin de etkisiyle yabancılara karşı daha toleranslı olunmaya başlandığını düşünüyorum şahsen. o açıdan sorunlar her ne kadar devam ediyor olsa da almanlar alışmıştır bence orada doğup büyüyen türklere. neblim 1970'lerde bir türk olarak almanya'da yaşamak bence bugüne kıyasla daha zordur. en başta bugünkü zihniyet çok farklı. ikinci olarak almanya'da alman bulamadığın yerler var, haliyle gittiğin yerdeki tek "yabancı" sen olmuyorsun; herkes her şeye yabancı oluyor jsfks.

türken raus deseler de bir faydası yok ki zaten, orada doğup büyümüş vatandaşı ismi ali, ismet diye ülkeden atamazsın, ne yapacaksın. en fazla çok coşan nazi atmıkları saldırıda bulunur, ev yakar, adam döver vs. onun dışında avrupa'da en ala ırkçı bile açık açık dile getirmekten korkuyor bunu.

Alışma değil de kabullenme diyelim.

Irkçılık Suriye İç Savaşı'ndan sonra boyut değiştirdi tüm Avrupa'da. Niteliksiz Orta Doğulu göçmenlerin yanında Türkler pırlanta gibi kalıyor. Türklerin Almanya'da geldiği konum da kötü değil. Benim uzaktan bir akrabamın kendi şirketi var Almanya'da. Öyle eskisi gibi işçi sınıfı gönderilmiyor ya da niteliksiz iş yapacak eleman gönderilmiyor. Yazılımcılar, mühendisler iş bulabiliyor. Denklik alan bir doktor bile biliyorum. Ama bir Alman her zaman bir Almandır. Gelecekte ne olacağı belli olmaz.

Edit: Bu söylediğimin ırkçılıkla bir ilgisi yok bu arada. Arada bariz nitelik farkı olduğu belli. Bu kadar açık olan şeyleri görmezden gelemeyiz. Göçmenlerin hepsi aynı değil. Komik bir durum göremiyorum ben.

Çok net bir cevabı yok. Almanya'da aşırı sağcılık yükselişte. 'Türken raus!' değil de, müslümanlar çıksın durumu var. Gösterilerde, ırkçı ifadeler 'aşırı' bulunacağından, 'Islam çok extrem, çok terörist' damarından giriliyor.

Aptal bir Alman icin her esmer Türk, her Türk müslümandır. Arap, Kürt, İranlı vs. ayırmaz yani bu noktada. Yanımda yediği pizzanın çöpünü bırakıp giden bir adamın arkasından söylenen Alman teyze ''Türkler böyle işte.'' gibi bir cümle kurabiliyor. Algı bu. Halbuki adam yarım saat telefonda Arapça konuştu. Yine de, bir topluluğun açıktan belli bir ırka karşı söylem ortaya koyması çok tepki çekeceğinden, sadece Türkler'e karşı gelişen bir oluşum yok. Irkçılık, anti-islam olarak yeni formlar kazandı (Türkler'e karşı). Türk evleri degil de, camiler yakılıyor, ya da sıgınma evleri.

Sıgınmacı evlerine 1000'den fazla saldırı yapılmıs 2015 yılında. 2017 kayıtları da korkunctu, bulamadım su an: www.spiegel.de

Kısacası, yeni gözdeleri sıgınmacılar. Ama bu demek degil ki, tamamen gözden düstük.

Ek: ''Bizden daha kötüleri geldi.'' kafası, yeni gelenleri ezip, kendimizi daha iyi gösterme çabası da farklı bir ırkçılık türü. O karsılastırmaların Türkiye'den gelen göcmenlere hicbir faydası yok. Bir kafatasçı Türk ya da Suriyeli ayırmayacaktır, o nedenle de AFD gösterilerinde konusma yapan Kürt gibi komik durumlara düşmeye gerek yok.

Alıştılar. Elbette hala alışamayanları var fakat onların birçoğunun haklı gerekçesi de var. 40 yıldır Almanya'da olmalarına rağmen hala Almanca konuşamamalarına, kaçak göçek iş yapmalarına kızıyorlar.
Özellikle Türklerin yaşadıkları bazı yerlerin Tr'deki yobazların yaşadığı yerden farkı yok.
Almanlar kurallara uymayan, ülkenin içinde küçük ülkecikler gibi mahalleler kurup oranın dışında yaşamayanlardan hoşlanmıyor bence.

ha Türklerin hepsi böyledir diyemeyiz. Aksine birçoğu da pırlanta gibi.
Mv birçok kişi var. devletin her kademesinde Türklere denk gelebilirsiniz.

evliliklere artık iç içe geçmiş olmalarına değinmiyorum bile.

ve son yıllarda artan yabancı ve Arap yoğunluğunu da düşünürsek Türklere çok alıştıklarını ve diğer milletleri görünce Türkleri daha çok benimsediklerini söyleyebilirim.

öğretmenevi lokalinde çay içiyorduk

Kuşadası’nda gençlik festivalindeydim. Sahnede pilli bebek vardı haberi aldığımda . Tabii hiç ciddiye almamıştım, başka bir ülkeden bahsediyorlar sandım. Sonra gece piç oldu tabii, panik hali falan.

cuma gecesi olduğundan mütevellit evde içiyordum. telefon trafiği ve jet sesleri yüzünden içki faslı yarım kaldı.

İzmir'de balkondaydım. Gövdemin üstü balkon dışında dumanı dışarı üflüyor, altı içerde üstü tutuyordu. O an aklımdan şu geçiyodu: "kalkışma ney la?"

Nöbetten daha o gün düşmüş, 3 gün çarşı izni almış ve atarsa 3 diyen bir askerdim. Silahım, şarjörüm, çelik yeleğim ve kompozit başlığımla gelecek emirleri bekledim. Allah'tan komutanlarımız bizi kışlanın dışına çıkarmamıştı da ucuz kurtulmuştuk.

Yalnız öyle böyle tırsmamıştık. O sabah 9'da uyumuştum. 1 saat sonra kaldırdılar nöbet tutturdular. 3 gün sonra terhis ettiler bizi.

362 kd.

Koreli misafirlere kore gecesi düzenliyorduk. Kimçimi kemirirken "ne darbesi amuğagoyim bu saatte darbe mi olur" dediğimi hatırlıyorum.

Istanbul ev. Kulakligi takmis bangir bangır muzik dinliyodum. Telefonum sarjda uzakti. O sirada annem darbee oluyoo diye evi inletmis duymamisim. Telefonum calmis gormemisim. Sevgilim falan ulasamamis tirsmis. Sonra bi baktim annem gel gel yapiyo odanin kapisinda. Tv de koprude tanklar.

o günü çok iyi hatırlıyorum. geç kalkmıştım. saat 12 13 gibi haberlerde ilginç birşey gördüm. tayyip erdoğan marmarise tatile gitmiş. bunda anormal birşey yok. asıl anormal gelen tatile geldiği otel ve etrafındaki her yeri boşalttırmıştı. içimden "milleti tatilinden etmiş" demiştim. 100lerce koruma ordusuyla gezdiğini biliyorum da neden etrafındaki yerleri boşalttırır ki diye içimden geçirdim ama fazla takılmadım.

akşam saatlerinde tankların köprüye doğru gittiğini duydum. sözlükten mi yoksa haber sitelerinden mi hatırlamıyorum. twitter da olabilir. sonra köprünün kapatıldığını televizyondan gördüm. o sıra babamın hasta bakıcısı geldi. konuşuyoruz. aklımızdan darbe geçmedi bile. direk aklıma "işid köprünün altına bomba falan yerleştirdi" geldi. geçtiğimiz saatlerde "bu askerler neden tek taraftan kapatmışlar polisler nerde" dedim. normalde iki taraflı kapatılması gerekmez mi diye içimden geçiriyorum. anlamsız geldi. sonraki saatlerde bildiri okutulması, meclisin bombalanmasını canlı izledim. darbe olduğu kesinleşti. cnntürk'te olan biteni de canlı izledim.

dışarı baktım kimseler yoktu. o gece sabah 7'ye kadar uyumadım. stresten hasta oldum ne olacak diye. başımın çok kötü ağrıdığını hatırlıyorum. olm bu adamlar kimyasal bomba falan atarlar diye evdeki bütün panjurları kapadım, camları kontrol ettim. mantıklı düşünemedim uykusuzluktan sanırım. niye böyle birşey düşündüm bilmiyorum.

Gündüz arkadaşlarımla dışarıdaydım. Bir gün önce Işid'in Nice saldırısı olmuştu, onun üzerine konuştuğumuzu hatırlıyorum. Akşam da ablamdaydım, spiker darbe konuşmasını yaptığında baklava yiyorduk.

ofiste işler uzamıştı. o nedenle geç çıktım. genel kurmay'da operasyon olduğu sırada oradaki kavsaktan otobüs ile geçiyordum. tabi o zaman olayın daha ne olduğu belli değildi. deli'nin bir genel kurmay'a ateş etti galiba diye düşündüm. daha önce de öyle bir olay nedeni ile orası karışmıştı. 15 dakika sonra evde anladım mevzuyu.

Sabah istanbula dönmüştüm.
Erkek arkadaşımla Bağdat caddeainde yürüyüş yaptık beni eve bıraktı o bursaya yola çıktı. Eve girmemle son dakikaları gördüm. Caddede tankları kaçırmışım maalesef asdfg

14 temmuzda hayatımda ilk defa günübirlik seyahat dışında istanbul'a gitmiştim yaz okuluna. ertesi gün darbe oldu, yurtta kalıyordum. yol iz bilmiyorum tabi, yurtta da kimseyi tanımıyorum, yurt beşiktaş'ta. sokağa çıkma yasağını duyunca arkadaşımın evine gitme kararı aldım, zaten istanbul'da 1 tane arkadaşım vardı, evine de daha önce hiç gitmemiştim. gece 2 gibi çıktım sanırım, herkes telaş içinde koşuyordu, para çekiyordu, marketlere yüklenmişti vs. beşiktaş'tayken insanlara 'abi mecidiyeköy ne tarafta?' diye sorduğumdaki yüz ifadelerini hala unutamıyorum asdfgh. içecek suyum bile yoktu yanımda, şarjım bitti bi de. çatışma ve bomba sesleri arasında zar zor aklımda kaldığı kadarıyla arkadaşımın evine yaklaştım. yollar falan kapanmıştı hep. otostoplara kimse durmadı, 1 taksici sağolsun yine yolun kapandığı yere kadar götürdü, gerisini tarif etti para da almadı. vardığımda tekrar açtım telefonu, %1 şarjla arkadaşa mesaj atabildim. o da geldi beni aldı. asdfghjk efsaneydi ya.

yaz okulundaydik ve arkadaslarla menemen yiyorduk.

Ankara'da teyzemlerde idim. Diğer teyzemlerden dönüyorduk. Benzinciye uğradık benzin almak için. Sonra teyzemin eşi telaşlı telaşlı arabaya bindi "m e b, darbe mi oldu İstanbul'da?" dedi. Ben de "Yav darbe olsa burada, Ankara'da olur herhalde. Hem darbe basit bir şey değil ki böyle." dedim. O da "Benzincide televizyonda spiker bildirge okuyordu. Diğer kanallar da altyazı geçiyordu köprüde askerler, tanklar varmış." dedi. Anlam veremedim. Eve döndük ve haber kanalları böyle şeyler diyordu yine. İstanbul'u aradım, babam "Yok, ne ilgisi var?" dedi. Meğer uyuyakalmış da haberi yokmuş. O gece sürekli Ankara'da selalar susmadı, jetler vs camları gümbür gümbür sallıyordu. Uyuyamamıştım. Sonraki birkaç gün işe filan gidemedi kimse. Millet hep sokaklardaydı. İstanbul'da da aynısı olmuş tabii.

pokemon avlıyordum.

lokasyon: kütahya.

Eskiden yaşadığım Foça'da tatildeydim, eski bir tanıdıkla dışarıda dolaştıktan sonra onların evine döndük ve tv'de gördüm olayı.

o gün ankara'daydım ben. ukrayna için öğrenci vizemi almıştım. hayatımın en değişik, en yoğun günlerinden biriydi duygu açısından. haberi çoğu kişiden önce aldım, dışişleri ya da ona benzer bir yerde çalışıyordu arkadaşlarımdan biri. otobüsteydim ve sakarya'da falandık sanırım. neyse ki kocaeli'ye gidiyordum da köprüyle işim yoktu. ben otobüsten eve geçtiğimde gölcük'te daha çoğu kişinin haberi bile yoktu sanırım, hatta taksici "darbe oluyomuş abi galiba" dediğimde (bu da ne demekse) "yok la bi şey yapamazlar" demişti jsfjsjsk. eve gittim ve yarım saat sonra falan tijen abla bildiriyi okumaya başladı. ben çıldırdım tabii, ülkeden kurtuluyorum dediğim gün darbe oluyor deyip ağlamaya başladım. sonra silah sesleri, korna sesleri, donanma vs. bizim orası da karıştı. öyle yani. sonra gittim ukrayna'ya ama bu ne biçim ülke aq deyip geri döndüm.

Benim için çok zor bir gündü;

O gün bir ortak arkadaşımızın en yakın arkadaşı 3 kattan atlayarak intihar etmişti, ama ölmedi.. Karaköy de özel bir gümrük firmasında ihracat bölümünde çalışıyordum, genelde cuma günü ihracat aşırı yoğun olur hatta cumartesi işe gelmek zorunda kalırsın, biz de bir arkadaş ile beraber cumartesi günü gelmemek için mesaiye kaldık yemek falan yedik tam çıkacağımız zaman güvenlik bizim yanımıza gelip darbe oluyor sizi dışarı bırakmam diye geldi. belinde silah vardı çok korkmuştum, şirketin en üst katından boğaz içi köprüsü gözüküyordu tanklar vs falan, tam üstümüzden f16'lar geçiyordu. sabah 4 gibi eve gitmeye çalıştık ama gidemedik yolda kaldık saat 4den sonra sabaha kadar sokaklardaydık beşiktaşa doğru yürüdük sela veriliyordu ailem memlekette tatildeydi bir daha onları göremeceğim diye çok korkmuştum. saat 6 gibi eve geldim televizyonu açtığımda polisler köprüye müdahale etmişti haberleri izledim yine uyumadım. evimiz ataköy de uçaklar atatürk h. limanına üstümüzden iniş yapıyor ve ve nerdeyse her akşam helikopter oluyor sonrasında 5-6 ay boyunca her helikopter geçtiği zaman korkuyorum. benim için çok endişeli korkutucu bir geceydi...

Ayrıca ben de o gün pokemon oynuyordum ve o gün pikachu yakalamıştım.

evde balkonda tavla oynuyordum, darbe oldu diye telefon gelmeye başladı.

kütahya'da memleketimde ziyaretteydim sabaha istanbula dönüş uçağımız vardı yalan oldu hepsi tabi. Tam uyusam mı falan diye düşünürken olaylar oldu. Kütahya'da asker falan yoktu hiç halk dışarıdaydı.

Napoli'de şarabımı yudumluyordum

İşimden birkaç gün önce istifa etmiştim. Ev sahibiyle bir ay kadar önce 16'sında evi boşaltacağım konusunda anlaşmıştık. Eşyaları bir gün önce memlekete gönderdim, 16 temmuz sabahı için otobüs bileti aldım. Boş dairede 1.5 lt su ve bir paket bisküvi ile bilgisayar karşısında oturuyordum.

"Aa, bu şey değil miydi ya? Hani, şu atv'deki dizide oynayan çocuk?"

Hatırladım, yazar olduğumda ilk nickaltımı sen girmiştin.

nicki hatırlıyorum fakat kaçırdığın bir şey yok

evet hatırlıyorum, canı sıkıldıkça ifşa başlatıp sakallı fotoğrafını koyan arkadaş sjfjs

Hatirliyorum, istisnasiz her ifsaya katilan cocuk.

Hatırlıyorum. Bir ankara zirvesinde garip bir şapka takan arkadaştın.

hiç unutmadım ki.

oo santral kardeş,hoşgeldin.Nası unuturuz seniii:D

Yoo, ilk kez gördüm.

@keskul vay be, sen de hatırlamıyosan, bırakayım duyuruyu

valla tezgaha dökülen suyla kavga etmiş adamım, öyle uyuz ve cins biriyim ama plajda yahut sahilde kim crocs giymiş kim barnah arası giymiş falan hiç umrumda olmaz açıkçası ya. bir şey düşünmem. en fazla bi dikkatimi çekerse "bişmiyo mu yav öyle" diye düşünürüm, güzel bi kadınsa ayaklarını göstermediği için sinirlenirim ama o kadar yani. bi şey düşünmem. gerçi düşünürmüşüm bak. herhalde en başta ayağının yandığını falan düşünürüm. başka bi şey düşünmem. filozofun da söylediği gibi: ben bu şekil geyinirim, bu bayan bu şekil geyinir şu şekil geyinir.

Neden bu kadar çok tercih edildiğini anlamıyorum. Crocs, ne rahat, ne ucuz, ne de güzel görünüşlü. Ama millet, birbirinden gördüğü için, giyip duruyor, durduramıyoruz.

çirkin bulurdum eskiden ama ortopedik bir sorundan ötürü bir arkadaşıma crocs tavsiye edildi, yaz kış giydi bunu, baya da iyi geldi. bunun çakması bir türk marka da var, hastanelerde eskiden çok görülen sabo terlikler yerine bunlardan giyiliyor. iyice kanıksadım artık bi rahatlığı olduğunu ve bu sebepten giyildiğini düşünüyorum.

Ciddi anlamda yok. Ben yine de katkıda bulunmak istiyorum gelecekte.

kesin yok.

Babamin degil de annemim var.

ya tabii ki uzun vadede güveniyor, istiyor, sen yardırsan da borcumuz harcımız bitse rahat yaşasak diyor ama ben 23 yaşında hala hazırlık okuduğum ve kendisi maddi olarak nispeten iyi durumda olduğundan pek bir beklentisi de yok açıkçası. yani benim para kazanmamı, para göndermemi beklemiyor. 51 yaşında olmasına rağmen yakın zamanda emekli olacak zaten. öküz gibi emekli maaşı var, kendisi de çalışmaya devam ediyor zaten. ben becerebilirsem yurtdışında yüksek lisans yapmak istiyorum, o yüzden önümüzdeki 6 sene daha "50 kuruş ver tırrek" diyen taraf ben olacağım gibi duruyor.

annem öyle değil ama. "tamamen bağımsız olup iyi bir iş sahibi olman benim için yeter ama para da göndersen iyi olur" diyor jsfksl

Kesinlikle yok ve hatta ondan daha fazla kazanmama rağmen beni her türlü destekliyor maddi, istemesem dahi. Bizimkiler hep veren taraf ve aile gibisi yok.

Ortası bir şey. Sorumluluk aldığımı(zı) gösteren bir şey bekliyor sadece. "Baba, faturaları bu ay ben ödeyeyim." gibi. Onun dışında sürekli parayı biriktirmemizi, kenarda durmasını, geleceğimiz için harcanmasını söylüyor.

kendi için hiç beklentisi yok, tek beklentisi kendi durumumun iyi olup, yardım etmeyecek olsam da edebilecek olmam.

Yok, isterse de bir ev değil tabii ki, ama hem annem için hem babam için hiç çekinmeden alırım, düşünmem..

yok.

hiçbir şekilde yok. bi nevi gururuna yediremiyor. 30 küsür oldum hala bu böyle.

babalar soylemez ama oyle bir beklenti icinde olurlar mi, bilemem. benimkisi benim s*ktirip gitmemi hayatimi kurtarmami istiyor. evet bunu belirtiyor kendisi.

ilerde maddi durumum elverirse, kendisine istemese bile zorla maddi anlamda destek olurum. bu ev olur, araba olur.. farketmez benim icin.

Yok.

Hiç bir şekilde yok.

bana kalırsa genel olarak ebeveynlerin maddi durumları iyi değilse ama çocukların durumu iyiyse her ebeveyn beklenti içine girer direkt söylemese de.

örneğin eviniz arabanız her şeyiniz var ve anne babanız kirada oturuyorsa sizin ev alacak durumunuz da varsa beklentiye girerler ama söylemez hiç biri kolay kolay.

yok. ne zaman buyuk bir harcama yapacak olsam hala "dur oglum bende de var su kadarini ben vereyim" der. evli barkli adamim.

Hayatıma bir kuruş katkı yapmadı ama borcum var diye arayıp ağlıyor. Parayı falan geçtim adamın sofrasından bir lokma yememişim.
50.000lik borcu var onu ödemem için ağlıyor.
Annem ise tam tersi kadın her şeyimi ödeyebilse öder kazık kadarım hala kıyamıyor.

iliğimi kemiğimi sömürdü şerefsiz

Bunu sorduğuna göre hayatında hiç aşık olmamışsın/aşk yaşamamışsın demektir.

www.youtube.com

Mutlu olmamız için oluşmuş bir mekanizmadır.

dizi ismidir.

aldatmaca falan değil, yaşadığımız diğer şeyler ne kadar gerçekse bu da o kadar gerçek. sadece, insanlar bazı şeylerin değiştiğine ve bittiğine inanmakta güçlük çekiyorlar. o yüzden her şey geride kaldıktan sonra "yalanmış", "illüzyonmuş" vs. deyip duruyoruz. halbuki öyle bir şey yok.

yani diyelim ki sen iki sene önce yurtdışına tatile gittin ve çok güzel vakit geçirdin. ilerleyen zamanlarda o ülkeden soğudun, orayı sevmemeye başladın ve bir daha da gitmedin. bu durumda "hepsi yalanmış, X bir aldatmacaymış!" mı dersin? yoo. o zaman durumlar ve hisler öyleydi, şimdi ise değil. geride kalmış olması veya hislerin değişmesi "aldatmaca" olduğu anlamına gelmez eğer aşkın sonsuza dek aynı şekilde süreceği yönünde garip bir fikrin yoksa.

ask kizilotesi ve yarali muzesidir

muzede yaralilarin ne isi var???

yoksa insanlar kizilotesi isinlariyla mi yaralandi???

bush 9/11???

kesinlikle aldatmaca baska bi aciklamasi yok

Ne aldatmaca ne de soyun devamıyla bir ilgisi var. Aldatmaca olan insanların kendileri, yaşamları, aşk değil.

aşk bence insandaki tanrı iştiyakının en büyük delili.

английский

bunu ara.

игра, управление ve ввод sekmelerini kontrol et. diger ikisi ses-goruntu zaten. bulman gereken kelime "язык". varsa eger bu saydigim ucunden birinde olmali.

Astronotlar.
Bir de güzel sanatlarin herhangi bir dalındaki sanatçıların yaratım süreçlerini merak ediyorum.

Pilotlar. Özellikle de savaş pilotları. Örneğin bazı insanlar çok iyi araba kullanırım diye konuşurlar sürekli. O anda ortamda bir pilot olsa mesela, ben de çok iyi F-16 kullanırım diyecek. Bayağı uç bir nokta.

İtfaiyeci

Hepsini merak ediyorum ben. Hangi meslek erbabı olursa olsun. Öğretmen doktor polis asker hariç. Her detayı her şeyi sorar öğrenirim. Gerçi geçen pöh gördüm ona da sordum her detayı.

f1 de çalışan insanlar.

metro şöförleri. hemen her gün görüyoruz kendilerini ama çok izoleler o odada. canları sıkılıyor mu merak ediyorum. yani moralleri de bozuluyordur kesin. kocaman aracı kullan diye oturuyorsun mesela, ama yapabildiklerin sınırlı. bir bunlar bir de müze, sergi gibi yerlerde sandalyede oturup eserlere göz kulak olanlar.

Ünlü fizikçileri veya düşünürleri merak ediyorum. Yani Neil deGrasse Tyson ne yapıyordur bir haftada ortalama olarak, ya da Michael Shermer sit-com izliyor mudur sıradan bir günde? Akademik ve bilimsel çalışmalarını nasıl planlıyorlardır?

Ayrıca, okuduğum bazı romanlardaki gibi (Val McDermid'in polisiye romanları mesela) detektifler varsa onları gözlemleyebilmek isterdim. Birini sorguya çeken, beyin fırtınası yapan vs.

yönetmenlik.

@sopiro +1

Ben de Neil Grasse Tyson'in bir haftasi nasil geciyor, cok merak ediyorum.

lojistik, satın alma, xyz mühendisliklerini merak ederim.

alan hakkında neredeyse hiç bilgim olmadığı için doğru mu söyleyeceğim bilmiyorum ama "kimya"yla alakası olduğunu düşündüğüm bu atom profesörlerini falan merak ediyorum. yani nükleer enerjiyle uğraşan insanlar. kimyacı olur, mühendis olur, fizikçi olur... her kimse. rusların mesela ROSATOM diye devlet şirketi var, nükleer enerji şirketi diye geçiyor. burada kimler çalışır, ne yaparlar? yapmak istediğim bir sürü farklı şey var ama bir rus dili ve edebiyatı öğrencisi olarak uzun vadede şu akkuyu'daki nükleer santral mevzuunda veya ondan bağımsız olarak herhangi bir şekilde rosatom'da tercüman yahut çaycı olarak çalışabilsem mutluluktan direkt ölürdüm yani. sözleşmeyi imzaladığım anda küt giderdim kalpten. sayısala kafam bassa kesinlikle kimya ya da fizik okurdum zaten, böyle laboratuvarlı projeli falan bi' işle uğraşırdım. kendi alanımı da çok seviyorum ama el oğlu laboratuvarda BONBA yaparken "şair burada bayrağa seslenmiş" demek sinirimi bozuyo.

Sevsen sorun yapmazdin, yasam stilinden fedakarliklar ederdin. Bu karsi taraf icinde gecerli: onun da risk almasi, ailesinin goruslerini degistirmeye calismasi lazimdi. Madem sen daha tecrubelisin, gercekleri gostermek sana kaliyor. Iliski yasamanin romantik oldugu kadar ciddi oldugunu vurgula ki gelecekte kotu tecrubeler yasamasin.

acemiliğini seninle atacak işte. ilk terkeden de sen olursun, sorun olmaz.
daha fazla üzecek aşamaya gelmeden önce yaparsan tabi

yargılamak kimsenin haddine değil, herkesin yaşam tarzı ve ilişki anlayışı farklı ancak bana da siz yürütemezmişsiniz gibi geliyor. "sevsen sorun yapmazdın" diye bir şey yok bence, sevgi tek başına her şeyi çözmüyor. insanın uzun vadede birlikte vakit geçiremediği, devamlı başkalarına göre hareket etmek zorunda kalan birini sevmesi de hele ki yetişkinse hiç kolay değil.

ailesiyle yaşaması neyse de 26 yaşında bir kadının anasına babasına hesap vermek zorunda kalıp akşam 9'dan sonra dışarı çıkamaması ne bileyim, cıvık müdürüm affedersin. anlaşamazsınız gibi duruyor. benim normal şartlarda ekmeksiz götüreceğim bir hanımefendi benzer dertten mustarip yalnız sadece 19 yaşında olmasına rağmen ben bile rahatsız oluyorum bu durumdan. sürekli abi-abla gözetiminde olmayı, planlarımızı başkalarına göre yapmak zorunda kalmayı falan sevmiyorum; o yüzden ihtimal olduğunu düşünsem de hamle bile yapmıyorum çünkü olmaz yani, o kadar para verip tek başıma eve çıktım aq sevgilim dediğim kız "annemler izin vermez" deyip de yanıma gelemeyecekse, netflix and chill yapamayacaksak ne anladım o işten.

Zorla opmedin ya. O konuda vicdan yapmanin alemi yok.

Hep böyle sürecekse uzatmadan ayrilmalisin. 26 yaşında, liseli gibi ilişki yaşanmaz.

Saçmalamış

helyum balonu sana verirsem balonla birlikte uçarsın demeye getirmiş sanki.

Sana bir deri bir kemiksin demiş.

"go down" hem aşağı inmek hem de gerçekleşmek, olmak anlamına geliyor. helyum balonu da yapısı gereği yükselen bir şey. yani eşleşmemizi kutlamak için sana helyum balonu alırdım ama aşağı inmezdi/uygun olmazdı demiş oluyor, kelime oyunu yapmış. piçli, laf sokmalı bi' şey yok; helyum balonunun yükselmesini "go down"la şeyapmış.

biraz "ay'a baktım seni gördüm, sana baktım ayı gördüm" tarzında bir espri ama onun zararsız olanı sjfsk

you're hot demek istemiş de olabilir.

pek iyi bi espri değil.

eyy match, sen kimsin ya? diye bir cevap verebilirsin. ama ingilicce yaz.

google'a yazınca bestpickuplines.com mu ne geliyor o derece dandik bir laf. are you an angel falandan bile çok çok daha dandik.

şüphe duymuyorsan

aramamak gerekiyormuş sanırım, çevremdekilerin tecrübelerine göre.

Huzurdan başka bir şey hissettirmiyorsa o doğrudur.

doğru insan, ruh eşi gibi kavramlara inanmayı belli bir yaştan sonra bırakmak gerekiyor bence.

ben henuz bulamadim.
ama birkac kez buldugumu sandim.

saçma sapan şeylere inanmayın. Uyum önemli uyum.

kendi kafamizda olan bir checklist'e gore insanlari degerlendirdigimiz surece bulmayacamiz insan tipi. ne zaman ki o checklist'i rafa kaldirdin, o zaman belki bulabilirsin.

ben oyle yapiyorum. benimle cok zit insanlarla cok samimi arkadasligimiz/dostlugumuz var.

bu konuyu bende çok merak ediyorum :(

Kendisiyle ilgili kafamda en ufak bir soru işareti yok. Yanında aşırı huzurluyum.

diye bir şey yok. menfaatlerin çatışmadığı var.

ve aile hariç herkes yalan.

www.youtube.com

İlk sohbetimde şüphelendim, ikinci defada emin oldum, sonraki seferlerde sorguladım.

Sağlamasını da yapınca, doğru insan dedim.


Çok pencereli dünyada aynı pencereden bakmak önemli, aynı pencereden benzer yöne bakmak önemli, benzer yöndeyse farklı şeyler de görmek ve birbirini tamamlamak önemli. Ben böyle birini buldum. Şanş.

bence anlaşılmaz ve doğru insan diye bir şey yok evet. sen 20-21 yaşlarındasın diye biliyorum. tut ki 4 yıldır muhteşem bir ilişki yaşıyorsun, eminsin "o" olduğundan. sonra adam sebep bile göstermeksizin terk ediyor. "olur mu lan öyle şey" deme, millet 6-7 sene birlikte olup evlenmeye karar verdikten sonra ayrılıyor bu şekilde, çok gördüm. şimdi bu durumda ne olacak o zaman? eğer bu kişi bile "doğru" değilse kim olacak?

o açıdan doğru insan meselesi benim gözümde koca bir STEAMY PILE OF HORSESHIT affedersin. illa bir doğru insan olacaksa o yalnızca sensin. yanında iyi hissettiğin, güvendiğin, inandığın insan(lar) elbette olacaktır fakat bu demek değildir ki onlar doğru veya yanlış. öyle bir şey yok benim için. ben hayatımın en güzel ve en özel şeylerini duyuru'dan tanıştığım biriyle yaşamıştım; birlikteyken fark ettik ki biz daha önce hassas olduğum bir konuda duyuru'da kavga etmişiz sjfjsk normalde o zaman "bu senin için doğru insan" deseler, onu söyleyeni de sopayla döverdim.

doğru-yanlış yok. uyum var, sevmek var, hayat var, zktir edilmek var vesaire. zaten ben şöyle düşünüyorum: karşı tarafın hissettirdikleri büyük ölçüde yine seninle alâkalı. çünkü şunu fark ettim... "aşık oldum" dediğim zamanlarda, karşımdaki kişiden bağımsız olarak, hislerim büyük ölçüde aynı oluyor. yani her şeyi algılayışımız, değerlendirişimiz... yine bizim süzgecimize, filtremize göre gerçekleşiyor. o nedenle ben artık en başta kendimi "sabit" alıp diğer insanları kendi etrafıma yerleştirmeye çalışıyorum; böylelikle doğruymuş yanlışmış çok bir şeyi kalmıyor.

"doğru insan" beklentisi hayal kırıklığına yol açar. "bu o mu lan acaba?" derken "doğru insan"ı deneye deneye kendini yıpratırsın, üzülürsün. eyyorlamam bu kadar, hayırlı işler.

yaş 24 canims

bi checklist de ben yapayım :)

1 o bardak çatlamayacak, karşılıklı özveriden ödün verilmeyecek.
2 bir yerlerde bekleyen soru işaretleri olmayacak.
3 çekim olacak.

Doğru insan diye bir şey yok, geçinmeye gönlü olan insan var, diye düşünüyorum ben. İnsanların aşka meşke, ilişkilere bir seçimden ziyade kontrol edilemez bir romantik büyü gibi bakması da manasız geliyor.

sana karşı ve diğer insanlara karşı saygılıysa doğrudur.

seni kasmadan hayatinda yer edebiliyorsa ve hayatindan cikmamak, iliskinizi surdurmek adina elinden geleni ardina koymuyorsa dogru insandir. vice versa.

değil ancak beginner seviyesini hızlıca atlatmak için iyi bir seviyede. dual olduğu için de iş görür beginner için.

İspanyolca bilmiyorum ama İngilizcesine bakınca bence de bildiğimiz beginner seviyesinden bi tık ileri.

Yalnız şu sayfalarına bakınca Absolute Beginner diye bir alt seviyeleri var, yani o zaman mantıklı.

www.learnpracticalspanishonline.com

ahahaha oha:

"Me gustaría casarme de nuevo para que mis hijos tuvieran un padre."

beginner falan değil abi bu cümle naptınız

işte bana göre de absolute beginner metinleri aslında beginner. tamam metinlerin içinde bazı cümleler beginner ama @reavelyn'in de örnek verdiği gibi hiç de bütün olarak öyle beginner değil bence. neyse içim rahatladı.

b2 seviyesinde birisi olarak bu metnin a2-b1 arası bir yerde olduğunu düşünüyorum. sayabildiğim kadarıyla 4 tane zaman kipi kullanılmış, kelimeler de öyle beginner kelimeler falan değil

bence beginner değil. ayrıca bu nasıl sayko metin ya, "eşim beni fitnısçı garı için bıraktı, umarım evlenirim de çocuklarım babasız kalmaz" falan ahaajsjfsk

valla ben hep ağlatanların bi güzel hayat yaşadıkları örnekler biriktirdim

@neo, bence aceleci olmamalısın. henüz şimdilik gülüyor da olabilirler.

Genellikle ağlatan ağlıyor.
Bir kişi birinin ekmeği ile oynadı tamamen sudan sebeplerle. Yıllarca hayalini kurduğu işi yapması onun iki dudağının arasındaydı, önce ümit verdi sonra def etti. 2 yıl sonra her şeyden üstün gördüğü bütün makamını kaybetti şuanda psikolojik tedavi görüyor.
Kimsenin yaptığı kimsenin yanına kalmıyor demek büyük laf ama genel olarak bu bu şekilde işliyor.

yoo. gulmesinin ya da aglamasinin bize yaptiklariyla alakasi oldugunu dusunmuyorum. gulebilir de aglayabilir de. bunu insanin kendisine baglamasi falan tumuyle bullshit, kendini kandirmaca.

yok öyle birşey. hatta tersi.
mesela hepimizin hayatını kabusa ceviren bir pez. var.
sefa sürmeye devam ediyor.

oğlu olmuyo diye karsını boşayacak adam tabi ki bok gibi bir baba olduğundan bok gibi bir çocuk yetiştirecek. burdan ilahi adalet devşirmeye çalışmak çok saçma. ağlatan güler, ağlar belli olmaz böyle şeyler.

yoö, bomboş avuntu bunlar. kötünün keyfi yerinde.

@ghilleinthemist, adamın güzel vefalı çocukları da var ayrıca karısını boşayıp başkasını bulamayana ne demeli? ayrıca şu da çok güzelmiş: eksisozluk.com

bence siyasetçilerin birçoğu ettiğini fazla fazla buluyor. hepsi itibarı 5 paralık biçimde can veriyor. malum pez. arkadaş içinde öyle bir son umut edenlerin sayısı az değil. bakıp göreceğiz artık.

ilahi adalet, karma gibi şeylerden medet ummayı bırakırsak her şey değil ama birkaç şey kolaylaşıyor.

inanıyorum. var öyle bir şey. örnekleri de var.

ama tam tersi örnekleri de var!

bir, o hırsız şerefsiz; iki, o vefasız... ikisinin de yaşattıklarını yaşamalarını diliyorum. ikincisine karşı hala sevgim ve merhametim var, sadece anlamasını istiyorum. anlasın ve vicdanı rahat vermesin ona. birincisinin ise, Allah belasını versin.

onun gulduguyle benimki bir degil, karistirdiginiz bu. onun mutluluguyla benimki bir degil, onun mutsuzluguyla benimki bir degil.

Bana sisko diyen cocuk simdi kel. :)
Ciddi ornek olarakta bizim bir hoca arastirma merkezinin muduruydu. Yuksek lisans, phd ogrencilerini kullanip atti. Cok olay oldu burda uzun uzun anlatamayacagim. Rektor degisince bunu kovdu. Simdi adini anan bile yok.

Etrafimda aglayan pek olmadigi tespit sansim olmadi ama tabiatta oyle bir adalet mekanizmasi falan yok. Bunlar sadece tesaduf. Adamin aglamasini aglatmis olmasina bagliyor insanlar teselli icin. Tamamen random bunlar.

50 saati devirmisligim var, ikinci gunun sabahinda gelen manasiz bir enerjinin ardindan (Sanirim metabolizma "Benim bu saatlerde uyanmis olmam lazimdi, dur enerji basayim" falan gibi bir surece giriyor) yavas yavas cokus basliyor. Sonra da zaman algisi gidiyor: "Arkadas aramisti ama bu sabah miydi, dun sabah iydi, yoksa daha once miydi" falan diye. Bence hic gerek yok, hele de sinav gibi zihinsel kapasite isteyen seyler icin.

rekorum üç gün. asdkjasdkad duvarlarda yeşil yeşil çizgiler görmeye başlamıştım. üniversite ikinci sınıfın final dönemleriydi.

uyu zaten, böyle bir şeye neden özendin anlamadım. poz kesmeye bayılan ve dandik iki tane sınav için dünyayı kurtarıyormuş ayağı yapan bir grup keko üniversiteli "cool" görünmek için zinhar uyumadığını söylüyor. sorsan akşam batak falan oynuyordur ama finale hazırlanmak için gecenin 4'ünde red bull içer aq sjfsfjs neden çünkü sınav var FİNALLER OFFF ÇOK STRESLİ :((

uykusuzluğa dayanabilmek yerine eğer böyle bir ihtiyaç hissediyorsan zamanını daha iyi yönetmeyi ve uyku kaliteni arttırmayı öğren. çok yoğun olunan dönemler elbette olacaktır ama beyin gerektiren işler için uyumamak zaten tam anlamıyla facia. 6 saat çalışacağıma 3 saat çalışıp 3 saat uyurum ben. inan çok daha verimli ve faydalı olur.

genel anlamda sağlıklı olmak ve düzgün beslenmek, sessiz-ışıksız ortamda uyumak, kahveye yüklenmek, yüz yıkamak vb. iş görür. birkaç günlüğüne her insan sınırları zorlayabilir; gerektiği yerde bu birkaç haftaya da çıkar. onun dışında "uykusuz kalmak" özenilecek bir şey değil. sağlıksız ve genellikle verimsiz.

çok ağır bir işle uğraşmayan genç bir insana ideal ortamda 7-9 saatlik uyku mis gibi yeter. geriye tek bir günde koskoca 15 saat kalıyor. bu aq finallerinin tarihleri genelde en erken bir ay önceden belli oluyor zaten. 50 kutu red bull bitirmeden, hafta sonları veya akşamları çalışarak da geçen geçiyo gayet.

uyku çok önemli bir ihtiyaç. uykusuz kalmak da özenilecek bi şey değil. yok ben illa düzenimi bozucam, uykusuz kalıcam diyorsan işte red bull iç, kahve iç, ayık tutacak bi şeylerle uğraş.

bunun lezzet ve yağ oranı gibi bir standardı yok ki. tavuğun butu yağlıdır göğsü yağsız, mesela dana kıyma yağlıdır, pirzola çok lezzetlidir falan. vücudun parçasına göre değişken.

bacon sevmiyorum ben mesela, genel olarak da tercih etmiyorum domuz ama bazı salamlarda falan güzel olabiliyor. zaten o salamların da sırf dana etlisi bulunmuyor. (yurt dışı)

yerine göre yağ oranı değişir. amsterdamda kaburgasını yedim, sosis olarak da yedim bence enfesti

allahsızlığı yayma kürsüsü başkanı bir etobur olarak ukrayna'da çok yedim. farklı türleri var ve hangisi nasıl adlandırılıyor bilmiyorum. tat olarak saydıklarının hepsi domuzdan daha güzel ama sonuç olarak domuzunki de et ve et her şekilde güzeldir sjfsk. ben en çok mangallık olanlarını sevmiştim, bizdeki gibi şişe geçirip yapıyorlar eti marine ettikten sonra. hayvanın neresidir bilmiyorum. o inanılmaz lezzetli.

Polonya'da bir türk arkadaş yaptı sanıp yemiştim mutfakta bulunca, domuz etiymiş ukraynalı arkadaş yapmış, farkını anlamamıştım.

yedim ve özlüyorum. bi ingiliz kahvaltısı olsa da yesem keşke.

jamon diye şahane bir şey var.

Alisik olmadigimdan olsa gerek bana tadi ağır geliyo ne kadar denediysem sevmedim.

ağır, kötü, etmem.

kadıköy'de pizzacı da yemiştim ama hangi dilim pizzacıydı hatırlamıyorum. biraz ağır ama güzeldi.

Jambon, sosis ve bacon olarak güzel. Schnitzel fena değil. Biftek olarak dananın eline su dökemez. Başka hallerini yemedim. Yediklerimi, biftek hariç tavsiye ederim.

Yağ oranı tavuk ve hindiden daha fazla. Dana ile parçaya göre yarışır. Dana antrikot ya da bonfilenin yerini tutmaz asla domuz biftek.

@iyi olmayan gececi;

kadıköy moda pizza bar

hamburgerini yemiştim. ama çok açsan yiyebiliyorsun, ve çok lezzetli geliyor. ama doyduğum an bir ısırık daha alamamıştım. çok ağırdı tadı. kalanı sokak köpeğine vermiştim. normalde bir iskender yer, yan tarafa geçer bir iskender daha yerim ama doyunca yenmeyecek bir haldeydim.

açıkçası kokusuna dahi dayanamıyoruz yolumuzu değiştiriyoruz bu sebeple asla yemem.

İzlenecek yer yoktur. Tr de yayıncısı yok bendesliganın. Onu geç o saatte yurt dışı maçı veren yer varsa premier lig verir. Hadi olmadı bayern munıhı verir. Size gelecek şey şu. Wifi kuvvetli bi yere gidiyosunuz. Telden bilyoner coma uye olup canlı yayınlar kısmından o maçı açıp izliyosunuz.

alman arkadasin duzgun internet baglantisi olan bir yere gidip laola1.tv adresine girsin, mac listesinden maci bulsun. turkiye'de televizyon yayini yok. verdigim adres yasal bu arada, korsan link falan degil. internetten tepe tepe izler. yalniz spiker ya ingilizce konusur ya da yoktur ona gore.

olmuyor. cok zor. sacma sapan kiskanclik yapiyor taraflar bir gun, kiyamet kopuyor.

var, ve eski sevgiliden arkadaş da olur.

Hatta güzel de olur.


Bu yaklaşımda olan insanların(insanların çoğunluğunu temsil eder bu) temel problemleri sevgi türlerini ayırt edememeleri.

Bunu çözebildiğiniz zaman bitti gitti.


antreman konusu: arkadaşla sevgili arasındaki farklar nelerdir ? (buradan kendi kendinize evde çalışarak öğrenebilirsiniz)

Hayır.

hayır asla. ha lisedeyken sevgili olduğum birkaç kişiyle arkadaş olarak devam ettim tabii çünkü aramızda öyle über süper bi' aşk yoktu ama yetişkin olarak aşık olduğum, çok sevdiğim hiçbir insanla ilişkimi sürdürmedim. hayatımdan tamamen çıkardım. çünkü terk edildim hep. dayanamam ben onu sürekli görmeye. sevgilim olarak bilmiş ve tanımışım ben... öyle olmayacaksa hiç olmasın, arkadaşım var zaten, gerek yok. ayrıca onu elimde tutmak istiyorsam sevgilim olduğu için tutmak istiyorumdur. sevgilim olmayacaksa nasıl "elimde tutmuş" olayım ki arkadaş kalarak?

@der miester aynıyız sanırım. Bende kaybeden ve elde tutulan taraftaydım. Yapamıyorum kahve içmeye gidiyouz, sivilcelerine falan dokunuyorum. Veya 10 15 saniyelik bakışmalar oluyor. Başkalarından bahsedip onlarda arkadaşım ciddi olursa soylerim falan diyordu. Her buluşmamızda mutlu sonu saymıyorum ve arkasından gelen okkalı mesajlar.. hala kulağımda.

Yok mu artıran ?

(bkz: seinfeld)
elaine ve jerry.

Karşı taafbteklif etti bende kabul ettim. Sonuç gri profil fotosu. @ardacani

gerek yok.

ille de olunacaksa uzunca bi süre hiç görüşmedikten sonra tekrar görüşmeye başlamanız gerek. bazen o süre 3 ay bazen 3 sene bazen 15 sene olabilir.

Bir şey hissetmediğim sürece olur. Ama içimde en ufak bir şey dahi kaldıysa olamam. Cunku arada kiskanabilirim falan, eziyet olur bana.

Çok zorlama.
Arkadaş gibi dediğinize göre hala hisleriniz var. Çok büyük bir kötülük yapmış olmursunuz kendinize, yapmayın.

Ben yanlış anlamışım. Hiç olmadı, olmasına da gerek yok bence.

Bir denedik olmadı zaten. Ailem ile görüşmeye devam etmek istiyor kendisi.. biz arkadaşça denedik hep sevgiliye bağlıyorız. Kimseye bağlanmak istemeyen bi tip, sevmiyorum diyor. Engelledikten sonra bile kaldı yanımda sonra beni suçladı.. her beraberlik suçlama getiriryor. Sıkıntılı bi iş.

En son yine engelledi işte.

İlk defa en durağan dönemindeyim. Bir tarafım o diyor ama o oldukça o bi yerde patlama yapıyor. Misal 4 kez bize geldi 4 ünden sonra yok sen sevgili gbi oluyorsun diye beni suçladı.. tuhaf şeyler. Benm gbi olan var mı? Ucu nereye çıkıyor merak ettim..

Dün whatsupptan sonra twitterdan da engellemiş. O takibi bırakmıştı arada yazışıyoduk oradan da. 2. Enngelleme de bn hiç bişey yazmadım, bi baktım engellemiş..

yüksek alkollülerden kırmızı tuborg. efes xtra'nın tadından bi tık daha güzel.

Ucuza kafa olmak istersen 1 litre ucuz şarap da iyi kafa yapar. Gazozla karıştırırsan bir de su gibi akar gider.

efes xtra'nin tadini sevmem ama kafa konusunda favorim. su bir litrelik battal boy siseden bahsediyorum. ilginc bir sekilde normalde uc birada hafiften giderim, bundan bir tane icsem yikiliyorum. hesaplarima gore alkol orani uc bomonti'den azdi ama bilemiyorum.

tuborg kırmızı. illa yamulacam diyosan şaraptan önce ya da sonra iç.

beni de amsterdam fena çarpar. tavisye edebilirim.

ben de düzenli olmasa da hafta 1-2 bira içen insanım, amsterdam'ın bir şişesi şöyle bi sallıyor insanı.

amsterdam

karşı cins konusundaysa eğer: kadınlar ruh hastası o yüzden yalnızlığı tercih ediyorum.

Genel olarak: etliye sutluye karısmam, kendi kendime yeterim, arkadaşım var ama o kadar cok değil. ne yalnızım ne değil yani.

Vaktim yok. (Ciddiyim)

Sosyal olarak beceriksizim. İnsanlar genelde biraz tanıyınca seviyor ama yeni tanıştığım birisiyle kolay samimiyet kuramıyorum.

benimkisi kalabalıklar içindeki yalnızlık.

mesleki zorluklar, uzaklarda olma, insan ilişkilerinin uzun vadede sürdürülebilir olmaması, yeni heyecan arayışı

@bugunku +1. Bir de ek olarak çirkinim.

Sanırım bir yaştan sonra kafana uygun içine sinen birini bulmak çok zor.

aseksüellikle ilgisi olabilir.

romantik yalnizliksa eger, sisko olmama ve bunun getirdigi iliskilerdeki ozguvensizligime bagliyorum.

sosyal olarak çok şuursuz ve yeteneksizim. daha önce girmediğim bir kafeye girerken bile tedirgin olurum, ürkek tavşan gibi davranırım. yalnızken veya arkadaş ortamında sorun olmuyor; çünkü yalnızken ne olduğum kimseyi ilgilendirmiyor, arkadaş ortamında da genel olarak gayet konuşkan ve eğlenceli biri sayılırım aslında ama işte bi' kızla buluşacak olsam aptal gibi davranıyorum. konuşma kısmında yine sorun yok ama aksiyon kısmı sıkıntılı. fazla tedirgin, özgüvensiz ve heyecanlıyım.

bende genelde şöyle oluyor... ya internet üzerinden tanışıyoruz ve öylelikle hoşlanıyorlar. buluşunca bir sorun olmuyor, iki sorun olmuyor ama üçüncüde "bu ne biçim adam aq" deyip bitiriyorlar. yüz yüze görüşerek tanışmış isek bu genelde arkadaş ortamında oluyor. oradaki eğlenceli adamı orada bıraktığımı, bire birde salak gibi davrandığımı anlayınca orada da geri basıyorlar.

mesela şu ara da biri hoşlanıyor gibi hissediyorum, kız sürekli bir yerlere çağırıyor ama ekiyorum sürekli. istemediğimden değil. birlikte çok güzel vakit geçirebiliriz, benim için şahane bir tecrübe olur falan ama iyi bir arkadaşımı kaybetmek istemiyorum açıkçası; ne kadar tırt biri olduğumu görsün istemiyorum. sıkıldım aynı şeyi yaşamaktan.

bunun dışında bi' de kendi dünyama çok gömülüyüm ki o dünyada da bir şey yok zaten. işte ya hokey izlerim, ya suriye savaşını takip ederim vs. kendi ilgi alanlarım var ve sürekli onlarla uğraşıyorum. karşı cinsle uzun vadede konuşabileceğim, ortak noktada buluşabileceğim, keyifli vakit geçirmemi sağlayabilecek hiçbir özelliğim yok. aslında süper bir "takılmalık adam" olabilirdim ama o da benim tarzım değil hem de özgüvenim falan yok bunun için.

Eski sevgilim başka bir ülkeye taşındı.
Ben de ilişkilere dair bir kazanımlar/kaybedilenler değerlendirmesi yapınca, bundan sonraki hayatımın öngörebildiğim kadar uzak geleceğini “single” olarak geçirmeye karar verdim (burda yaş faktörü de önemli tabii). Kimseyle takılmak falan da istemiyorum. Aslında bence gayet hoş bir insanım.

Bilmiyorum.

bütün çevrem muhafazakar çomarlardan oluşuyor

bence gerçek yalnızlar -zaruretten olmayan yalnızlık- buna cevap vermez.

ne kadar cokmusuz. sebeplerimiz farkli olsa da sonuc ayni.

yillar yillar evvel, buyuk ustat ve dusunur ismail yk'nin dedigi gibi (git: open.spotify.com): beni begeneni ben begenmem; benim begendigim ise beni begenmez.

durum bu.

Arkadaş ilişkileri konusunda sıkıntı yok. Herhangi alakasız bir şehirde bile bir bara falan oturduğumda nedense yan masadakiler ile ilişkimiz hemen ''lost çok bozmuştu di mi?'' oluyor. Telefonlarımızı, sosyal medyamızı falan verişip ertesi sabah ''Aga, Bugün napcan?'' diye haberleşiyoruz.

Sevgili ilişkilerinde ise sıkıntı var :( Gerçi yok diyebiliriz. Uzun sürmüyor sadece.

Yaş geçti +1

Ne istediğini bilen, geçmiş ilişkilerinin sıkıntısını veya depresifliğini yansıtmayan birisi yok. O yüzden yalnızım.

Kaliteli ve gerçek bir şey arıyorum

kimse beğenmüyür + asosyal ekşici piçin tekiyim.

çünkü vaktim yok.

o kadar deli bir işte çalışıyorum ki, unutamıyorum dediğim eski sevgiliyi bile unuttum neredeyse.

çok az boş zamanım var bu zamanı da kendimi dinleyerek ve sevdiğim şeyleri yaparak geçirmek istiyorum.

hep de yalnız takılmıyorum ama genelde öyle.

Benim sevdiğim beni sevmiyor, beni seveni de ben sevmiyorum. Bu yüzden.

asosyallik
vakit olmamasi

kuehles +1
Benim sevdiğim beni sevmiyor, beni seveni de ben sevmiyorum +1

Çünkü geceleri yaşıyorum ve süper kahramanlar yalnız takılır!

"GECENİN İÇİNDE KANAT ÇIRPAN TERÖRRRR!!"

encrypted-tbn0.gstatic.com

Elimden geldiğince sosyal olmama rağmen, beğenilerime hitap eden kişilerle karşılaşamıyorum, yani ortamım ve çevrem yok. tek başıma bir sosyallik çabası. karşı cinsi peşimden sürükletecek, radarına girecek düzeyde bir tipim yok. hayat görüşüm, fikirlerim sebebiyle toplumun %1'lik kısmına dahilim. haliyle yalnızlık kaçınılmaz oluyor. böyle olmaktan nefret ediyorum ve kırmak için her yolu deniyorum.

format c+1

ayrıca beni beğeneni ben beğenmem benim beğendiğimle de konuşmaya cesaretim ve enerjim yok. olsa da onlar beni beğenmez .
ayran gönüllü gibiyim başta hevesim var sonra hemen sönüyor. birini uzun vadede ilgi çekici bulmam çok zor. kolay sıkılıyorum.

serdar ortaç'ın dediği gibi '' kafamda deli sorular, kolayca sevemiyorum ''

son ilişkim nispeten uzundu, 3-5 ay önce bittiğinde adeta ovit tünelinden çıkmış gibiydim; hala alışabilmiş değilim gün ışığına. tünelde baya paslanmışım ve hevesimi kaybetmişim anlaşılan, bu işleri "kovalayasım" gelmiyor. halbuki ne flörtöz, ne yere bakan yürek yakan bir zalımdım, peheyyt...
kovalamadan da olurdu aslında ama olamadı, albenimi kaybetmişsem demek :(

yalnız -cevapları okuyunca aklıma geldi- şu kısımda arkadaşlara katılmadan edemeyeceğim; ilişkilere bakış açısı paralel insan bulmak harbiden zormuş, önceki seferler çok şanslıymışım demek ki. burada olsun sözlükte olsun, günlük hayatta iletişim kuramayacağımız kadar çok insanın görüşlerine vakıf olduğumuz için mantıklı bir tümevarım yapma imkanı tanıyor diye düşünüyorum.
gönül işleri soruları ve cevaplarının çoğu benim ilişkilere bakış açımla zıt şeyler, bazı cevapların verildiğine inanamıyorum bazen. hadi etrafımda yok diyelim, genel olarak toplumda da bulması zor demek ki diye düşündüm şimdi üzerine yoğunlaşınca.

bütün kezban, ruh hastası kızlar beni buluyor.